نگاهی به فیلم کریمر علیه کریمر Kramer vs. Kramer

نگاهی به فیلم کریمر علیه کریمر Kramer vs. Kramer

  • بازیگران: داستین هافمن ـ مریل استریپ ـ جاستین هنری و …
  • فیلم نامه: رابرت بنتون براساس رمانی از آوری کورمن
  • کارگردان: رابرت بنتون
  • ۱۰۵ دقیقه؛ محصول آمریکا؛ سال ۱۹۷۹
  • ستاره ها: ۴ از ۵

بازیِ پدر و مادر

خلاصه ی داستان: جوانا کریمر، به دلایلی شخصی، تد کریمر و پسر کوچکشان بیلی را ترک می کند. تد که در آستانه ی به دست آوردن شغلی مهم است، وقتی با بیلی تنها می ماند، تمام تلاش خود را می کند تا به خوبی از پسرش مراقبت کند اما این کار ساده ای نیست …

یادداشت: رابرت بنتون در این درام خوش ساخت، به آسیب شناسی مشکلات خانواده ای از هم گسیخته می پردازد. خانواده ای که در آن، پدر، سعی می کند جای خالی مادری را که معلوم نیست به چه علت، یک روز گذاشته و رفته، پُر کند. برای پرداختن به ظرافت های کارگردانی و جزئیات هر صحنه، باید چند باری فیلم را دید تا کاملاً در چند و چونِ ماجرا قرار گرفت. در این فیلم جذاب، هر چیزی سر جای خود قرار گرفته، از فیلم نامه ای که از روی رمان اقتباس شده بگیرید تا بازی های همدلی برانگیز بازیگرانش که هر دو هم برنده ی جایزه ی اسکار شده اند. فیلم نامه ی « کریمر علیه کریمر » روندی کاملاً کلاسیک و خطی را دنبال می کند که با چینشی دقیق و مثال زدنی، همه چیز طوری در کنار هم قرار گرفته تا اوج و فرود داستان را با دقت تمام دنبال کنیم. فیلم با یک گره آغاز می شود که طی آن، جوانا، خسته از زندگی با تد، می خواهد بگذارد و برود. تد که درگیر کارش است و در آستانه ی گرفتن شغلی مهم، کم کم خود را در موقعیتی خطیر می بیند. صحنه ی درست کردن صبحانه، به خوبی واقعیت جدید زندگی تد را برای او و ما آشکار می کند؛ درست کردن یک صبحانه ی ساده، تبدیل به آشفته بازاری می شود که بیا و ببین! تد هر چند که به رئیسش تأکید می کند نخواهد گذاشت زندگی خانوادگی روی کارش تأثیر بگذارد، اما نمی تواند به این قول وفادار بماند. پسر به خاطر نبودِ مادر بهانه گیری می کند و تد، کلافه، به این در و آن در می زند تا توجه پسر کوچک را به خود جلب کند که این اتفاق بعد از کش و قوس هایی بین آن دو، کم کم اتفاق می افتد و در صحنه ی افتادن پسر از سُرسُره و رساندن او به بیمارستان در حالیکه تد بغلش کرده و هراسان در خیابان می دود، به نقطه ی اصلی اش می رسد. اینجاست که بار عاطفی اثر گسترش پیدا می کند و پدر و پسر ( مخصوصاً پسر ) می فهمند که چقدر عاشق هم هستند. اما فیلم نامه ی خوب، فیلم نامه ای ست که شخصیت اصلی اش را در بدترین وضعیت ممکن قرار دهد و کاری بکند که آدمش برای رسیدن به وضعیت متعادل، دست به تلاش بزند؛ در میانه های فیلم شاهد بازگشت مادر هستیم. او آمده تا حق حضانت فرزندش را به عهده بگیرد. تکرار صحنه ی درست کردن صبحانه، به خوبی به ما یادآوری می کند که این پدر و پسر حالا دیگر چقدر به هم وابسته هستند و می توانند از پسِ کارهایشان بربیایند؛ هر چه در صحنه ی اول، تد همه چیز را بهم ریخته بود و آشپزخانه را به گند کشیده بود، این بار پدر و پسر با همکاری هم، در سکوت، صبحانه ی کاملی درست می کنند بدون آسیب رساندن به خودشان و کثیف کردن دور و برشان. اما مشکل وقتی به اوج خود می رسد که تد از سوی رئیسش به دلیل کم کاری اخراج می شود و بعد از این است که او تلاش می کند وضعیت را به حالت عادی برگرداند. او نمی خواهد بازنده ی این بازی باشد. فیلم البته در بی گناه جلوه دادنِ مادر هم کوتاهی نمی کند. بازی تأثیربرانگیزِ مریل استریپ باعث می شود ما دیدگاه منفی ای نسبت به مادری که انگار بیخود و بی جهت گذاشته و رفته، پیدا نکنیم. او هم انگار دلایل خود را دارد و هنگامی که در دادگاه، رو به قاضی، از زندگی اش می گوید، نگاههای همدلی برانگیزِ تد به او، متوجهمان می کند که آن ها هنوز عاشق هم هستند و یکدیگر را مقصر نمی دانند.

همانطور که ذکرش رفت، کارگردانی شسته رفته و پرداخت شده ی بنتون، انرژی ای به فیلم بخشیده که باعث ماندگار شدنش شده است. نگاه کنید به آن صحنه ی بی نظیرِ رساندن بیلی به بیمارستان که تد او را بغل کرده و در کوچه و خیابان می دود و دوربین هم همراه آن ها و به موازاتشان، چند کوچه و خیابان را رد می کند تا به درِ بیمارستان می رسند. یا دقت کنید به سکانسی که تد بعد از اخراج، به شرکت دیگری رفته و هر طور شده می خواهد کاری هر چند پایین تر از شأن خود، به دست بیاورد. صحبت او با رئیس شرکت درست زمانی اتفاق می افتد که در راهرو، کارمندان شرکت جشن گرفته اند و همه جا حسابی شلوغ است. موقعیت خطیر تد و تضادش با شادی کارمندان شرکت، وضعیتی را شکل می دهد که به طنزی سیاه پهلو می زند و سنگینی مشکل تد را بیش از پیش به ما نشان می دهد. از این دست صحنه ها، در فیلم زیاد دیده می شود که وقتی بعد از سال ها، دوباره موفق به دیدنش شدم، بیشتر به چشمم آمد. در نهایت باید به اسم فوق العاده ی اثر اشاره کنم که ما را یکراست پرتاب می کند به میان ماجرا و ضمن با مسما بودن، طنز شیرینی را هم به ذهن متبادر می کند.

سکانس فوق العاده ی درست کردن صبحانه ...

سکانس فوق العاده ی درست کردن صبحانه …

۳ دیدگاه به “نگاهی به فیلم کریمر علیه کریمر Kramer vs. Kramer”

  1. سمانه می‌گه:

    سلام میشه لطفا در قسمت دانلود سکانس ها قسمتی از فیلم “درخشش”رو بگذارید…من این فیلم رو ندیدم…ممنون

    • damoon می‌گه:

      سلام
      در دستور کارم بود که سکانسی از « درخشش » را قرار بدهم، اما به تازگی، به دلایلی تصمیم گرفته ام بخش « سکانس » را به طور کلی حذف کنم از سایت. باید ببینم چه می شود.

  2. رضا می‌گه:

    بازی مریل استریپ تو این فیلم خیلی خوبه

پاسخ دادن

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

سینمای خانگی من – نقد و بررسی فیلم