نگاهی به فیلم آشیانه ی خانوادگی Family Nest

نگاهی به فیلم آشیانه ی خانوادگی Family Nest

  • بازیگران: لاژلون هوروات ـ گابور کن و …
  • نویسنده و کارگردان: بلا تار
  • ۱۰۸ دقیقه؛ محصول مجارستان؛ سال ۱۹۷۹
  • ستاره ها: ۳/۵ از ۵

در آرزوی یک آشیانه

خلاصه ی داستان: ایرن و لاسی، زوجی هستند که در خانه ی پدرِ لاسی زندگی می کنند. آنها در انتظار یک خانه که از طرف دولت بهشان داده شود، سال هاست که طعنه ها و داد و بیدادهای پدرِ لاسی را تحمل می کنند. پدرِ لاسی، مردی ست بداخلاق که دائما ً ایرن را با حرف های آزاردهنده و زشت، ناراحت می کند. ایرن به هر دری می زند تا بتواند از دولت، یک خانه بگیرد …

 

یادداشت: اولین فیلم بلا تار، که تنها در طی شش روز و با بازیگرانی که همگی دوستانِ او بودند و سابقه ای در بازی نداشتند و پولی هم بابتِ بازی شان نگرفتند، ساخته شد، فیلمی ست یکسر متفاوت از آنچه که در کارنامه ی بلا تار می بینیم؛ متفاوت از لحاظ فضا، داستان و همه ی چیزهای دیگر. این فیلم، یک شبه مستندِ بسیار عالی ست که تار در ۲۲ سالگی آن را ساخته و نشان از آینده ی درخشانِ فیلمساز مجار می دهد. بلا تار نشان می دهد که اگر بخواهد، می تواند فیلمی بسازد رئالیستی و بسیار نزدیک به زندگی روزمره ی مردم. یک رئالیسم تلخ اجتماعی که در بطن آن، زنی دردکشیده به نام ایرن قرار دارد که مورد حمله های شرم آورِ پدر شوهرش قرار گرفته و البته همسرش هم در تهمت زدن به او، دستِ کمی از پدر شوهرش ندارد. ایرن با گریه و در نمای نزدیک، از بدبختی اش می گوید و از اینکه دیگر از این اوضاع به تنگ آمده. درددل گونه ای که حسابی همدلی مخاطب را برمی انگیزد. بلا تار در صحنه ای که ایرن به شهرداری رفته و با مأمورِ خونسردِ آنجا، یکی به دو می کند، نقبی می زند به جامعه ی آن روزگارِ مجارستان و وضع و اوضاعِ قشر کم درآمدی که تنها در فکرِ یک سرپناه برای خود هستند. این کارِ هر هفته ی ایرن است، اما هر بار، متصدی مربوطه، « مأمورِ معذور » است. ایرن حتی در آن صحنه های درد دل گونه اش، رو به دوربین، به خوابیدن روی زمینِ سرد هم راضی ست. او هیچ چیز نمی خواهد، جز یک سقف که زیرش آرامش داشته باشد. اما همین هم از او دریغ می شود. تار هر چه با زنِ داستانش همدلی می کند، به مردان روی خوشی نشان نمی دهد. مردانی که زن را به فاحشگی و چیزهای دیگر متهم می کنند اما خودشان، کارنامه ی سیاهی دارند. پدر شوهر که مست، در میخانه ها، دنبال گرمای تنِ زنی دیگر است و شوهر که به راحتی، به دوستِ ایرن تجاوز می کند. هر چند انگار آن ها را هم نمی توانیم به تمامی مقصر بدانیم، آنقدر که فشارِ اقتصادی جامعه ی آن دورانِ مجارستان را می دانیم.

دیالوگ هایی بسیار طبیعی، دیالوگ هایی که مخصوصاً در صحنه های شلوغ، به هیچ عنوان از یکدیگر قابل تفکیک نیستند از بس که در هم فرو می روند و انتهایشان و ابتدایشان خورده می شود، دوربین روی دست، بازی های بسیار طبیعی و بدون غلو، باعث شده، شاهد فیلمِ بسیار سرپایی باشیم که اگر اسم کارگردان را ندانیم، امکان ندارد حدس بزنیم کارِ چه کسی می توانسته باشد.

خانواده زیرِ یک سقف، اما جدا از هم ...

خانواده زیرِ یک سقف، اما جدا از هم …

فیلم های دیگرِ بلا تار، در « سینمای خانگی من »

ـ نفرین شده ( اینجا )

ـ اسب تورین ( اینجا )

پاسخ دادن

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سینمای خانگی من – نقد و بررسی فیلم