سکانس شماره ی بیست و پنج: کاتین

سکانس شماره ی بیست و پنج: کاتین

همین ابتدا اعلام کنم که کسانی که تاب دیدنِ صحنه های خشن را ندارند، از خیر این بخش بگذرند. قبلاً درباره ی فیلم « کاتین » اثر آندری وایدا نوشته بودم ( اینجا ) و درباره ی این که کشتار کاتین یا کشتار جنگل کاتین چه بود، به سایت ویکیپدیا لینک داده بودم ( اینجا )، که دیگر توضیح واضحات نداده باشم. وایدا در این صحنه ی فیلمِ به شدت تأثیرگذارش، آن لحظات دیوانه وار و تلخ و سنگینِ کشتارِ افسران لهستانی را بازسازی کرده است، که چگونه آدم ها به راحتی آبِ خوردن، همنوعان را خود را سر ایدئولوژی های مسخ شده می کُشند و کک شان هم نمی گزد. و طعنه آمیز و تلخ اینکه این کشتارها و فجایعِ بشری، تنها مربوط به یک دوره ی خاص نیست. تا دنیا دنیاست و تا آدم آدم، این داستان ها هم ادامه خواهد داشت. گریزی از آن ها نیست و فکر می کنم هر چه که جلوتر هم می رویم، اوضاع بدتر هم خواهد شد.

دانلود

پاسخ دادن

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سینمای خانگی من – نقد و بررسی فیلم