نگاهی به فیلم پانصد روز سامر Days of Summer

نگاهی به فیلم پانصد روز سامر Days of Summer

  • بازیگران: جوزف گوردون لویت ـ زوئی دوشانل ـ جفری آرند و …
  • فیلم نامه: اسکات نئوستادتر ـ مایکل وبر
  • کارگردان: مارک وب
  • ۹۵ دقیقه؛ محصول آمریکا؛ سال ۲۰۰۹
  • ستاره ها: ۳ از ۵

 

یک عُمر می توان سخن از زلفِ یار گفت …*

 

خلاصه‌ی داستان: تام عاشق سامر می‌شود که به تازگی در اداره‌ی محلِ کارش استخدام شده است …

یادداشت: پیچ و خمِ فیلم، از ساختارِ روایی‌اش نشأت می گیرد وگرنه داستان، همان‌طور که در خلاصه‌ی آن هم خواندید، در یک خط تعریف می‌شود؛ به قول راوی فیلم: (( این داستانِ آشناییِ یه پسر با یه دختره. )) فیلم، این داستانِ ازلی- ابدی را با شیوه‌ی جدیدی روایت می‌کند و از این طریق، به عمق رابطه‌ی جوان‌هایش می‌رسد، این‌که آن‌ها چگونه عاشق می‌شوند، وقتی عاشق می‌شوند هر کدام به چه چیزهایی فکر می‌کنند و این‌که چگونه و به چه علتی رابطه‌شان به بن‌بست می‌رسد. فیلم، این پانصد روزِ شیرینِ زندگی تام و سامر را به شکل بهم‌ریخته نشان‌مان می‌دهد و بازیگوشی‌های فیلم‌نامه‌نویسان و کارگردان برای لذت‌بخش‌تر کردنِ داستان‌شان و همچنین عمق بخشیدن به آن، موجب می‌شود همه‌مان آرزو کنیم که چنین پانصد روزهایی را از سر بگذرانیم. این بهم‌ریختگی‌ها، جلو و عقب رفتنِ روزها، مثل یادآوریِ خاطراتِ خوب و بد در ذهن‌مان است که همین‌طور بی‌محابا کنار هم ردیف می‌شوند و انگار گاهی هیچ دلیل خاصی هم برای کنارِ هم چیدن‌شان نداریم. انگار کنترل کردنِ تصاویرِ ماندگار در ذهن‌مان، به ترتیب در آوردن‌شان، کاری‌ست غیرممکن. این‌گونه است که متوجه می شویم این ساختارِ مدرن، برای روایتِ یک داستان همیشگیِ جذابِ نامکرر، چقدر منطقِ خوب و قابل قبولی دارد. بازیگوشی فیلم‌نامه‌نویسان برای هر چه بیشتر جذاب کردنِ داستان‌شان هم بخش دیگری از شیرینی فیلم است: مثل مقایسه‌ی تام در روز سوم و دویست و پنجاهم که پشت هم نمایش داده می‌شوند؛ او در روز سوم، بعد از اولین شبی که با سامر خوابیده، بسیار انرژیک و خوشحال به خیابان می‌آید، حتی با مردم می‌رقصد و بعد در محل کارش، واردِ آسانسور می‌شود. سپس به روز دویست و پنجاهم می‌رویم؛ تام، خرد و خمیر و بی‌حال و آشفته از آسانسور بیرون می‌آید. یا در جایی دیگر، ابتدا در روزهای پایانیِ آشناییِ تام و سامر، آن‌ها را در مغازه‌ی شیرآلات می‌بینیم که تام درباره‌ی خراب بودن یکی از شیر آب‌های سینکِ ظرفشویی با سامر شوخی می‌کند اما سامر، خشک و جدی و ناراحت، جوابی به او نمی‌دهد. بعداً، کمی جلوتر، در روزهای ابتدایی آشنایی این دو، باز هم آن‌ها را در مغازه‌ی شیر آلات می‌بینیم که این‌بار سامر، خوشحال و خندان همان شوخیِ تام را به زبان می‌آورد و تازه این‌جاست که متوجه می‌شویم آن شوخیِ تام، در واقع متعلق به سامر بوده و قصدش از بیانِ آن، به خنده انداختنِ سامرِ ناراحت. این‌گونه ما به خوبی در جریانِ رابطه‌ی رو به سقوط این دو قرار می‌گیریم. همچنین است مثلاً به سینما رفتنِ دو نفره‌ی آن‌ها در روزهای ابتدایی که در صحنه‌های بعد که روزهای پایانی آشنایی آن‌هاست تبدیل می شود به تنهایی سینما رفتنِ تام. این بازیگوشی‌ها و ایده‌های درجه یکِ فیلم‌نامه‌نویسان البته بسیار جذاب‌تر از این نکات هم می‌شود، مثل جایی که کادر به دو قسمت تقسیم شده که در سمتِ چپ انتظاراتِ تام در هنگام دیدار با سامر و در سمت راست، واقعیتِ دیدارِ تام با سامر را می‌بینیم که کاملاً هم با هم تفاوت دارند. این ریزه‌کاری‌ها، تبدیل به فیلمی شیرین شده که با تمام وجود می‌توانید شخصیت‌هایش را باور کنید که این امر البته به خاطر بازی‌های شیرینِ گوردون لویت و دوشانل هم هست.

*یک عُمر می توان سخن از زلفِ یار گفت/ در بند آن مباش که مضمون نمانده است ( صائب تبریزی )

 

۱۵ دیدگاه به “نگاهی به فیلم پانصد روز سامر Days of Summer”

  1. فرداد گفت:

    فکر کنم معنیش میشه پانصذ روز تابستان.

    • damoon گفت:

      نامِ فیلم، بازی با کلمات است؛ هم معنای تابستان می دهد، هم نامِ شخصیتِ دخترِ فیلم است. من فکر می کنم اگر به همان شکلِ « سامر » نوشته شود، قشنگ تر است. ممنون.

  2. حسن گفت:

    اصلا فیلم خیلی خیلی باحالی بود و دیالوگهای خوبی هم داشت … همه چیز داشت به خوبی هم داغ بود هم بیرحم … سبک خاصی که هر کسی توانایی نوشتن و ساختشو نداره … این جزمحبوبترین فیلمهای زندگی منه …

  3. Hosein گفت:

    تقریبا جزو اولین فیلمایی بود که دیدم بازی خوب جوزف گاردن و به قول شما ریزه کاریهای فیلمنامه نویس باعث شد فیلم قشنگی دربیاد.ارزش دیدن داشت

    • سهيلا گفت:

      موافقم منم راجع به ریزه کاری های فیلمنامه همین نظرو دارم هر چند این ریزه کاری ها اونقد متفاوت هستن که در واقع ساختار شکنی کرده و قالب جدیدی در مورد فیلم های عاشقانه به ما میده که باعث میشه شاید حتی دیگه نتونیم بهشون بگیم ریزه کاری

  4. رضا گفت:

    بهترین فیلمی بود که من تو عمرم دیدم.درسته که فیلم های رمانتیک زیادی وجود داره اما این فیلم فوق لعاده است و فکر نکنم که دیگه مثل این فیلم در سینما تولید بشه.واقعا این فیلم باید اسکار بهتربن فیلم رو میگرفت چون از هر لحاظ عالی بود.

  5. - گفت:

    من چند جا نقد این فیلو خوندم که شاید پاسخ این سوال رو پیدا کنم که چرا سامر آخرها فیلم به تام گفته من در مورد تو مطمئن نبودم و چرا یکباره سامر که حتی نمیخواست دوست دختر کسی باشه یباره زن یکی شد؟ به نظرتون ضعف تام چی بود؟

    • صادق گفت:

      اگه یادت باشه، در روز سوم که تام و سامر از کلوب بیرون میرن، سامر به تام میگه که ازش خوشش میاد و تام هم میگه دوسش داره ولی اشتباه تام این بود که به سامر گفت برای دوستی تو را میخام و اگه به سامر گفته بود برای ازدواج میخوامت، قطعا رابطه اونها تموم نمیشد

  6. پروین گفت:

    کاملا با – موافقم
    هرجا نقدی هم نوشته شده باشه در واقع توضیح داستان فیلمه
    و به مطلبی بر نخوردم که در مورد موضوع فیلم “عشق” بحث شده باشه

  7. سهيلا گفت:

    دوستان راجع به صحبتهای آخر راوی داستان اونجا که تام داره واسه مصاحبه میره و راوی از ماهیت اتفاقات صحبت میکنه کسی میتونه واسه من توضیحی بده؟

  8. sahar گفت:

    دیشب دیدمش..عالی بود

  9. علیرضا گفت:

    من دیشب تا ساعت چهار نصف شب بیدار موندم ببینمش شبکه onyx داشت پخشش میکرد کمتر فیلمی منو وادار میکنه تا ساعت ۴بیدار بمونم ولی این فیلم ارزششو داشت عالی بود

  10. اشرفی گفت:

    فیلم دارای خط ارتباطی بسیار قوی با تماشگر بود که شاید به تصویر کشبدن بسیار عالی جریان عشق و شکست دلیل آن باشد علاوه بر تم کمدی و گاه تخیلی فیلم پس زمینه عشق و احساسات واقعی و باور پذیر بزرگترین عامل جذابیت و کسب حس همذات پنداری فیلم است چرا که همه انسانها به نوعی طعم عشق، شکست و ابراز احساسات را کشیده اند .. روایت بدیع و نوآورانه و موسیقی که بر روی فیلم و ذهن تماشاگر مینشیند را میتوان از دیگر عوامل کشش و توجه بیننده به فیلم دانست.
    البته ببشتر نکات ریز فیلم توسط دوستان اشاره شده ولی بد نیست به این موارد نیز توجه شود: در، دیوار، شیشه پنجره ها ، میز و صندلی ها و لباسها و حتی ظروف و تزئینات داخلی و … همگی انگار عمدا به همان صورتی که بوده و یا حتی به صورت اغراق شده مثل دیوارها و ستونهای بتونی محل کار تام یا شیشه های کثیف قطار و … نشان داده میشود و برای ساخت این فیلم ظاهرا به هیچ وسیله و مکانی رنگ و لعاب سینمایی داده نشده است که به نظر من در باور پذیر بودن فیلم بی تاثیر نیست .. یا استفاده از یک دختر کم سن و سال به عنوان خواهر و همدم و چه بسا مشاوری ماهر که از چند جنبه قابل بررسی و تحلیل است … فیلمی اینگونه عاطفی که در باره دوستی دختر و پسر است در مقایسه با دیگر فیلمهایی از این دست کمترین صحنه های اوروتیک و عریانی را داراست …. توجه به مطالعه و کتاب خوانی و ارتباط عمیق با موسیقی که در جای جای فیلم به آن تاکید میشود … عدم استفاده از تلفن همراه در فیلم که پیام خوبی در خود نهفته دارد …. توجه خاص به معماری و زیبایی شناسی ساختمانها و شهر که بخش مهمی از خاطرات و احساسات انسانها را هم شکل میدهد و هم با آنها خاطرات ساخته میشوند … توجه به انرژی کائنات و تقدیر سرنوشت به جای باور به معجزه نیز از نکات دیگر این فیلم بود… در نهایت حس بسیار خوب و لطیفی که تماشاگر پس از تماشای فیلم به آن دست پیدا میکند و باور میکند که عشق مخلوطی از پیروزی ها و شکست است و تام وقتی در انتهای فیلم برای خوشبختی سامر آرزوی خوشبختی میکند اوج کمال عشق را میتوان در این صحنه برای همیشه به یاد سپرد…

  11. ali گفت:

    با سلام و احترام ب سایت شما باید عرض کنم ک بازی ها و داستان غیر خطی دوربین بعضی جاها فوق العاده بخش های کمیک و ب موقع بازی خوب حتی مورتز کم سن همگی میگن فیلم خوبی بود
    ولی پیام آخرش ک حالمو بهم زد و روشن فکر نمایانه بود و این قطع رابطه واقعا ناراحتم کرد میخواستم از واژه ی آش.غال استفاده کنم ک مودبانه نیست ولی متاسفم با یک هپی اند میتونست خیلی بهترش بکنه این فیلم ک از اول با احساسات تماشاگر بازی کرد نباید این پایان بندی رو میداشت

پاسخ دادن

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سینمای خانگی من – نقد و بررسی فیلم