صحنه‌ی شماره‌ی چهل‌وسه: همکلاسی قدیمی

صحنه‌ی شماره‌ی چهل‌وسه: همکلاسی قدیمی

فیلم فوق‌العاده‌ی چان ووک پارک با مضمون انتقام، از دو فیلم دیگرش همدردی با بانوی انتقام و همدردی با آقای انتقام هم خشن‌تر است و هم بی‌پرده‌تر. داستان درباره‌ی مردی‌ست به نام ادیسو (با بازی نفس‌گیر مین سیک چوی بازیگر فیلمی مثل شیطان را دیدم که انگ چنین نقش‌هایی‌ست) که ۱۵ سال در یک اتاق زندانی می‌شود بدون این‌که بداند توسط چه کسی و چرا. او بعد از آزادی به دنبال عامل این جنایت می‌رود.

مشخصه‌ی فیلم‌های جنایی ووک پارک مخصوصاً در همدردی با بانوی انتقام طنازی‌هایی‌ست که در اوج خشونت انجام می‌دهد. او صحنه‌هایی را در لحظات سیاه و تلخ فیلم‌هایش می‌گنجاند که کاربردی دوسویه دارند: هم ترسناکند و خشن، هم کمی بامزه و همین نکته است که فیلم‌های او لااقل تا پیش از فیلم خوب استوکر، پشت آدم را می‌لرزانند. در صحنه‌ای که از این فیلم انتخاب کرده‌ام، ادیسو طی یک درگیری نفس‌گیر و عذاب‌آور و در نمایی بدون کات، کلی آدم را لت‌وپار می‌کند که طراحی این صحنه، درگیری‌های تن‌به‌تن و مشت‌ولگدها بسیار دقیق و البته خطرناک طراحی شده‌اند. اما طنز ماجرا، درست بعد از این نمای طولانی کلید می‌خورد. خودتان ببینید. (حجم: ۳۶ مگابایت)

دانلود

۶ دیدگاه به “صحنه‌ی شماره‌ی چهل‌وسه: همکلاسی قدیمی”

  1. رهرو گفت:

    درود
    دو سوال : اول اینکه ترجمه دقیق عنوان فیلم چیست (دوست قدیمی، همکلاسی قدیمی، پیرپسر؟ آیا پیرپسر براساس اون سکانس پایانی و هیپنوتیزم مجدد صحیح تر است؟ و سوال دوم نظرتون درباره ایده کاشت فکر این فیلم در مقابل inception نولان؟ اینجا حساب شده تر است با اینکه هفت سال قبل تر بود..
    سپاس

    • damoon گفت:

      سلام. درباره ی سئوال اول باید بگویم چون سال ها پیش فیلم را دیدم واقعاً نمی توانم نظری بدهم. اما به گمانم چون شخصیت منفی داستان که ادیسو را زندانی کرده بود، همکلاسی قدیمی او بود و اصلاً گره اصلی داستان از همان گذشته نشأت می گیرد، نام «همکلاسی قدیمی» درست تر باشد. اما درباره ی سئوال دوم: من متوجه منظور شما نشدم ضمن اینکه «اینسپشن» نولان را بیشتر از نیم ساعت نتوانستم تحمل کنم. در نتیجه نمی توانم چیزی درباره اش بگویم.

  2. حسن گفت:

    بنظرم جای بعضی فیلما خالیه برای نقد و عجیبه ( شاید هم نقد شده من ندیدم ) مثلا دار و دسته های نیویورکی یا امتیاز نهایی مگه میشه؟

  3. علیرضا بقالیان گفت:

    ” ضمن اینکه «اینسپشن» نولان را بیشتر از نیم ساعت نتوانستم تحمل کنم.”

    آقای دامون قنبرزاده واقعاً نتوانستید «اینسپشن» نولان را تحمل کنید!
    فکر کنم اصلاً فاز و اتمسفر فیلم رو نگرفتید و دنبال همان روابط علی و معلولی آکادمیک تو داستان فیلم می‌گشتید. به نظر من و خیلی‌های دیگه «اینسپشن» نولان جزو بهترین آثار دهه اول سینما تو قرن ۲۱ است.

    از طرفی آیا شما همان دامون قنبرزاده معروفی هستید که بیشتر از یک دهه قبل برای مجله خوبِ «فیلم» برای بخش نقد خوانندگان نقد می‌فرستادید والان هم جزو نویسنگان ثابت این مجله‌ خوب هستید؟

    علت این سؤال اینه که سالهاست مجله فیلم نمی‌خوانم.

    در آخر اینکه سایت خوب و باکیفیتی دارید.

    • damoon گفت:

      من با «خیلی های دیگه» کاری ندارم. فیلم های اخیر نولان برایم غیرقابل تحملند. همین. این ربطی به خوبی و بدی فیلم ندارد. شما بگو فیلم شاهکار تمام قرن هاست، اما خب من نمی پسندمش.
      از طرف دیگر، من همان دامون قنبرزاده هستم که می فرمایید و ممنونم از شما.

پاسخ دادن

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سینمای خانگی من – نقد و بررسی فیلم