نگاهی به فیلم آقای لازار Monsieur Lazhar

نگاهی به فیلم آقای لازار Monsieur Lazhar

  • بازیگران: محمد فلاگ ـ سوفی نلسی ـ املین نرون و …
  • نویسنده و کارگردان: فیلیپ فالاردو
  • ۹۴ دقیقه؛ محصول کانادا؛ سال ۲۰۱۱
  • ستاره ها: ۳ از ۵

آقای لازار و بقیه

خلاصه ی داستان: آقای لازار، مردی الجزایری ست که به فرانسه پناهنده شده و به عنوان معلم، در مدرسه ای مشغول به کار می شود. او جایگزین معلم قبلی شده که در کلاس درس خودش را به دار آویخته و با این کارش به نوعی تمامی شاگردان کلاس را درگیر کرده است. آقای لازار در حالیکه مشکلات خودش را دارد، سعی می کند ذهن بچه ها را از این مسئله ی سنگین پاک کند …

یادداشت: فیلم تاحدودی همان خط آشنای داستانی ای را بازگو می کند که در آن یک معلم جدید وارد یک کلاس می شود و به تدریج روی بچه های کلاس تأثیر می گذارد همچنانکه بچه های کلاس هم روی او تأثیر دارند. ورود لازار به کلاس با دیالوگ جالبی همراه است. او خود را اینگونه معرفی می کند: (( بشیر یعنی خبرای خوب … و لازار یعنی خوش شانس و خبر خوب اینه که من خوش شانسم که اینجا پیش شمام. )) این شروع خوبی ست برای آشنایی ما با لازار و همچنان آشنایی بچه های کلاس با او. اما هر چه که جلوتر می رویم، مضمون های زیادی وارد داستان می شوند که بیننده را سردرگم می کنند؛ از موضوع مهاجرت لازار، که من چیز چندانی از آن سر در نیاوردم تا بحث آموزش بچه ها و بعد رابطه ی لازار با آلیس که از بقیه باهوش تر به نظر می رسد و رابطه ای پدر و فرزندی بینشان بوجود می آید و بعد ماجرای سیمون که خودش را در مرگ معلمش مقصر می داند و بعد رابطه ی نصفه و نیمه ای که بین لازار و خانم معلم آن مدرسه شکل می گیرد و چند مورد ریز و درشت دیگر که به نظرم باعث تراکم پیام های فیلم و در نتیجه بیرون آمدن سرنخ از دستانمان می شود تا بالاخره هم متوجه نشوم موضوعِ اصلی چیست.

   رابطه ی پدر و فرزندیِ لازار و آلیس، تنها یکی از خط های داستانی ست     ...

رابطه ی پدر و فرزندیِ لازار و آلیس، تنها یکی از خط های داستانی ست …

یک دیدگاه به “نگاهی به فیلم آقای لازار Monsieur Lazhar”

  1. coldplay می‌گه:

    نمره من هم ۳از۵هست و موافقم کاملا.البته گاهی مثل همین فیلم خورده داستان ها در عین نوعی ضعف بودن,باعث تنوع هم میشه برام.از دید حسی عرض می کنم.
    بهر حال گویا صاحب اثر فقط می خواست چند صباحی از زندگی یک معلم مهاجر در کشور مهاجرپذیر کانادا را نشون بده و خواست ابعاد زیادی از زندگیش را نشون بده. اما این را اصلا نفهمیدم چطور دقیقا بعد از اینکه دولت قبول کرد ک لازار می تونه پناهنده بشه او باید به همین خاطر مدرسه را ترک می کرد. فصلی ک لازار با خانم معلم شام می خورن و موسیقی سنتی پخش میشه و همینطور مشاجره بچه ها آخر فیلم با بازی عالی سیمون و همینطور ورود لازار به کلاس در ابتدا و فضا و رنگ آمیزی کلاس و موسیقی تیتراژ را از بقیه قسمت ها بیشتر دوست دارم…
    هر چه هست با وجود اینکه مونترال در این فیلم و در حقیقت مدینه فاضله نیست اما بچه ها خوش شانسند ک تو اون محیط هستن و جشن می گیرن و از ابتدایی زبان یاد می گیرن و با جنس مخالف نشست و برخاست دارن usw…

پاسخ دادن

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

سینمای خانگی من – نقد و بررسی فیلم