نگاهی به فیلم درونِ لوین دیویس Inside Llewyn Davis

نگاهی به فیلم درونِ لوین دیویس Inside Llewyn Davis

  • بازیگران: اسکار ایزاک ـ کری مولیگان ـ جان گودمن و …
  • نویسندگان و کارگردانان: ایتان و جوئل کوئن
  • ۱۰۴ دقیقه؛ محصول آمریکا، انگلستان، فرانسه؛ سال ۲۰۱۳
  • ستاره ها: ۳/۵ از ۵
  • این یادداشت روی سایت « بوطیقا » منتشر شده است. ( اینجا )

خواننده ی بی اهمیتِ کافه های شبانه

 

خلاصه ی داستان: ماجرای چند روز از زندگی خواننده ی بی مقداری به نام لوین دیویس که در کافه ها می خواند و شب ها را در خانه ی دوستانش می گذراند و زندگی آشفته ای دارد. او سختی ها را تحمل می کند تا روزی ستاره ی مشهوری شود … (بیشتر…)

نگاهی به فیلم با دیگران

نگاهی به فیلم با دیگران

  • بازیگران: هنگامه قاضیانی ـ بابک حمیدیان ـ حمیدرضا آذرنگ و …
  • نویسنده و کارگردان: ناصر ضمیری
  • ۹۰ دقیقه؛ سال ۱۳۹۲
  • ستاره ها: ۱/۵ از ۵

پایان های بازِ بسته!

خلاصه ی داستان: آرزو و امیرحسین، زوج جوانی هستند که به دنبال سقط جنینِ آرزو، دیگر نمی توانند بچه دار شوند. آن ها متوجه می شوند که برای بچه دار شدن، می توانند از روشی به نام « رحم اجاره ای » استفاده کنند. آرزو که در یک زایشگاه کار می کند، دست به دامن طاهره، یکی از همکارانش می شود تا راضی اش کند بچه شان را در شکم بزرگ کند … (بیشتر…)

بخشی از « نوشتن با دوربین، رو در رو با ابراهیم گلستان » اثر پرویز جاهد

هر کسی که کار هنری می کند باید به فرم فکر کند. در هر زمینه ای از هنر. حالا یک بدبخت مادر مرده ای هم بیاد بگه این دغدغه فرم داره. خوب بگه. حتی اگر بخواد بره منبر موعظه بکنه باید به فرم فکر کنه.

توضیح: املای کلمات، فاصله گذاری ها، علائم و به طور کلی، ساختار نوشتاری این متن، عیناً از روی متن کتاب پیاده شده، بدون دخل و تصرف.

پی نوشت: باید آثار گلستان را خوانده باشید، فیلم هایش را دیده باشید و البته و از همه مهم تر، آدم با ظرفیتی باشید که بتوانید این کتاب شیرین را بخوانید. گلستان آدم رکی ست، به شدت رک. او انتقاد می کند، از خیلی ها شاکی می شود و خیلی قواعد و حرف ها را برنمی تابد و این برنتابیدن را به شدت می زند توی روی مصاحبه کننده و گاه با کلمات و جملاتِ تندی هم این کار را می کند. در طول خواندن کتاب، در این فکر بودم که پرویز جاهد برای کنار آمدن با گلستان چه کارِ سختی داشته، چیزی که خودش هم در مقدمه ی کتاب اشاره می کند. حرف های گلستان با روحیه ی « مخلصم، چاکرم » گونه ی ایرانی ها نمی خواند، روحیه ای که البته باز اگر از روی واقعیت بود، می شد یک جوری توجیه ش کرد ( این واژه ها از روحیه و ذاتِ زیرِ سلطه بودنِ این جماعت و نیاز به داشتنِ آقابالاسر نشأت می گیرد؛ حتماً باید چاکر و نوکر باشند و گوش به فرمان )، اما همه اش مقوایی ست و توخالی. گلستان همه چیز را به چالش می کِشد و به این راحتی ها زیرِ بار نمی رود و جذابیتِ این کتاب هم از همینجا ناشی می شود.

اما دو ایراد عمده ای که می توانم به کتاب بگیرم، یکی برمی گردد به استفاده ی ناهمگون از کلمات با املای عامیانه و ادبی که به شدت هنگام خواندن آدم را اذیت می کند. در همین دو خط بالا هم می بینید که یک جا از کلمات ادبی استفاده شده ( فکر کند ) و یک جای دیگر، املای کلمه به همان شکلی ست که از دهان خارج می شود ( بگه ). این مورد در طول این کتاب، به شدت توی ذوق می زند و روی اعصاب آدم است. مورد دیگر برمی گردد به محتوای کتاب. راستش مصاحبه کننده بیشتر از آنکه درباره ی روحیات، علایق و سلیقه های هنری و دیدگاه گلستان درباره ی زندگی و هنر سئوال مطرح کند، از اسامی و رویدادها و جزئیاتِ تاریخیِ زندگیِ او سئوال می پرسد که این باعث شده آنقدر اسم و تاریخ در کتاب آورده شود که نفس کار را بگیرد و جذابیتش از دست برود. جملاتِ شاهکاری مثل جمله ی بالا به تعداد انگشت شماری در کتاب دیده می شوند.

نگاهی به فیلم کتاب دزد The Book Thief

نگاهی به فیلم کتاب دزد The Book Thief

  • بازیگران: سوفی نلیس ـ جفری راش ـ امیلی واتسون و …
  • فیلم نامه: مایکل پترونی براساس رمانی از مارکوس زوساک
  • کارگردان: برایان پرسیوال
  • ۱۳۱ دقیقه؛ محصول آلمان، آمریکا؛ سال ۲۰۱۳
  • ستاره ها: ۲/۵ از ۵

من یارِ مهربانم!

خلاصه ی داستان: لیزل، دختر نوجوانی ست که در میانه ی جنگ جهانی دوم، بعد از مرگ برادر کوچک و جدا شدن مادر از او، به خانواده ی هوبرمان سپرده می شود تا با آن ها زندگی کند. لیزل بی سواد است اما عاشق خواندن کتاب و هانس هوبرمان، پیرمرد مهربانی ست که سعی می کند از روی کتاب های داستان به او سواد بیاموزد … (بیشتر…)

دانلود شماره ی بیست و یک: ژیژی

دانلود شماره ی بیست و یک: ژیژی

 اینبار به سراغ وینست مینلی ( یا با املای دیگرش مینه لی ) و یکی از فیلم های شیرینِ موزیکالش به نام « ژیژی » رفته ام. لسلی کارونِ زیبا در نقش ژیژی، دختری پاک و ساده و سرخوش را بازی می کند که گاستون شق و رق را به زندگی جذب می نماید و عاشق خودش می کند. نگاه کردن به این فیلمِ ساده و تمیز، همان رویای سینمای کلاسیک است. آدم هایی سرراست و ساده، بدون پیچیدگی آدم های این زمانه، فیلمبرداری در استودیو، رنگارنگی قاب ها، همه و همه، فیلمی می سازند صمیمی. سکانس های موزیکالِ فیلم، با ترانه ها و دکوپاژ مینلی، بسیار با طراوت از آب در آمده اند. (بیشتر…)

1 از 4 صفحه 1234

سینمای خانگی من – نقد و بررسی فیلم