بهاریه

بهاریه

  • این بهاریه روی سایت « آدم برفی ها » منتشر شده است ( اینجا )

 

لذت بُردن از مسیر

 

پیش نوشت: سال ۹۳ هم دارد تمام می شود. رهاییِ فیلم‌نامه‌ی « وجدانِ به دردآمده‌ی آقای والامقام » از پیچ و خمِ راهروهای تلویزیون و دالان‌های ذهنیِ آدم‌هایش، خیلی بیشتر از آن‌چه که فکر می‌کردم، طول کشید. البته هنوز آن‌قدر انرژی دارم که بدونِ توجه به این گیر و گورها، هم‌چنان بنویسم. فیلم‌نامه‌ی جدیدم به نام « نوارِ قلب » ( که خودم خیلی دوستش دارم و البته از آنجایی که هیچ ماست‌فروشی نمی‌گوید ماستم تُرش است، به شهادتِ دوستانی که خوانده‌اند هم فیلم‌نامه‌ی خوبی از آب در آمده ) یکی دو ماه مانده به سالِ جدید، تمام شد و به روئتِ تهیه‌کننده‌ی فیلم‌نامه‌ی قبلی‌ام رسید و ایشان هم خوشبختانه خوششان آمد و حالا انرژی مضاعفی برای ساختش به خرج داده‌اند؛ مخصوصاً هم که فیلم‌نامه‌ی قبلی با طولانی شدنِ پروسه‌ی تائیدیه گرفتنش، خودِ آقای تهیه‌کننده را هم دچار نوعی مبارزه‌طلبی با شرایط کرده است که می‌خواهند با ساختِ فیلم نامه‌ی جدید، هر طور شده، آن عقب افتادگی را جبران کنند. بعد از تعطیلات، پیگیری‌ها ادامه پیدا خواهد کرد تا این‌بار دیگر واقعاً برسیم به پیش‌تولید. ضمن این‌که فیلم‌نامه‌ی دیگری در دست دارم که یکی دو ماهِ دیگر تمام خواهد شد و یک کارِ سینمایی‌ست. داستانش را دوست دارم که به شدت هیجان‌انگیز است و ترسناک … از سوی دیگر، همین چند وقتِ پیش بود که از طرفِ نشر نیلا درباره‌ی مجموعه‌ی داستان‌های کوتاهم تماس گرفته شد. مجموعه‌ای که الان سال‌هاست بعد از پذیرفته شدن از سوی این نشریه‌‌ی محترم، همچنان زیرِ دستانِ توانمند « آقای ارشاد » اسیر است! یکی دو تا از داستان‌ها را « مورد دار » خوانده بودند که عوضشان کردم و داستان‌های دیگری اضافه کردم تا خلاصه این « آقای ارشاد » رضایت بدهد و مجموعه‌ی داستانم منتشر شود. این میان باید از تلاش‌های خانم اسعدی، از کارکنانِ نشر نیلا، که خانم بسیار مهربان و پیگری‌ هستند و به شدت با دقت، تشکر کنم که زنگ زدن‌های مکرر و پیغام پسغام‌های متعدد من را تحمل می‌کنند. خلاصه امیدوارم در سال جدید، همچنان که اوضاع و احوالِ همه خوب پیش می‌رود، اوضاع و احوالِ من هم خوب پیش برود و خوش‌شانسی از سر و کولِ همه‌مان، همینطور شُرّ و شُرّ بریزد … حالا برویم سراغِ متنِ بهاریه که اصلش در « آدم برفی ها » منتشر شده است: (بیشتر…)

نظرسنجیِ نود و سه به اضافه‌ی یک لیستِ مختصر و مفید!

امسال هم مانند سال‌های گذشته ( البته برای من می‌شود « سال گذشته »! )، به همتِ آقای رضا کاظمی عزیز، منتقد و مدیر سایت « آدم‌برفی‌ها »، نظرسنجیِ پُر و پیمانی از منتقدین و نویسندگانِ سینمایی، درباره‌ی فیلم‌ها و شخصیت‌ها و دیالوگ‌های برتر سال ۹۳ صورت گرفت که من هم جزوی از این نظرسنجی بودم. سئوال‌هایی که مدنظرِ نظرسنجی بوده، همان اول آمده و جواب‌ها در پِی‌اش. این لیستِ خوب را می‌توانید صفحه‌ی اول « آدم‌برفی‌ها » بخوانید ( اینجا ). هم سرگرمی‌ست و هم این‌که می‌توانید برای گذراندنِ تعطیلات، فیلم‌های خوبی برای دیدن انتخاب کنید، البته اگر مثل من نه می‌خواهید مسافرت بروید و نه اهل مهمانی رفتن و مهمانی دادن و مخصوصاً ماچ و بوسه‌ی عید هستید!

شما هم اگر دوست داشتید و دلتان خواست، می‌توانید اسمِ بهترین فیلم یا فیلم‌هایی که سال پیش دیده‌اید ( چه ایرانی، چه خارجی، فرقی نمی‌کند محصول چه سالی باشد و فرقی هم نمی‌کند آن فیلم را برای چندمین بار دیده‌اید )، بهترین دیالوگی که شنیده‌اید و یا جذاب‌ترین شخصیتِ سینمایی را برایم بنویسید و با بقیه به اشتراک بگذارید.

بعد از نظرسنجی هم نوبت می‌رسد به لیستی چریکی ( ! ) درباره‌ی فیلم‌های مهمِ خوب، مهمِ بد و مهجورِ خوبِ سال ۲۰۱۴ که این لیست را هم می‌توانید روی سایت « آدم‌برفی‌ها »، در ( اینجا )، بخوانید.

نگاهی به فیلم کیک Cake

نگاهی به فیلم کیک Cake

  • بازیگران: جنیفر آنیستون ـ آدریانا باررازا ـ آنا کندریک و …
  • فیلم‌نامه: پاتریک توبین
  • کارگردان: دانیل بارنز
  • ۱۰۲ دقیقه؛ محصول آمریکا؛ سال ۲۰۱۴
  • ستاره ها: ۳ از ۵

 

انتقامِ یک مادرِ فرزند از دست داده

 

خلاصه‌ی داستان: کلِیر، زنی‌ست به شدت عصبی و تلخ که اتفاقی در گذشته‌اش موجب شده از همسرش جدا شود و با مستخدمه‌اش، به تنهایی روزگار بگذراند. او برای درمانِ مشکلِ عصبی‌اش، در جلساتِ روان‌درمانی گروهی شرکت می‌کند که یکی از اعضایش به نامِ نینا خودکشی کرده است. کلِیر که خودش هم فکرِ خودکشی را در ذهن می‌پروراند، دائماً در توهماتی که به خاطر مصرفِ بی‌رویه‌ی قرص‌های اعصاب ایجاد می‌شوند، نینا را می‌بیند که او را به سمتِ خود می‌خواند … (بیشتر…)

نگاهی به فیلم مَقرّ پلیسِ پاریس Quai des Orfèvres

نگاهی به فیلم مَقرّ پلیسِ پاریس Quai des Orfèvres

  • بازیگران: لوئی ژووه ـ سیمون رنان ـ برنارد بلیه و …
  • فیلم نامه: هانری ژرژ کلوزو ـ ژان فری براساس رمانی از استانیسلاس آندره استی من
  • کارگردان: هانری ژرژ کلوزو
  • ۱۰۶ دقیقه؛ محصول فرانسه؛ سال ۱۹۴۷
  • ستاره ها: ۳/۵ از ۵

 

محکم و روان با مایه‌های هیچکاکی

 

خلاصه‌ی داستان: موریس نوازنده‌ی پیانو و همسرش جنی، خواننده‌ی کافه‌های ارزان‌قیمت هستند. موریس از این‌که همسرش با مردانِ پشتِ صحنه گرم می‌گیرد، به شدت ناراحت است. وقتی هم که متوجه می‌شود جنی، با پیرمرد هوس‌بازی که شرکت فیلم‌سازی دارد، قرار ملاقات گذاشته و پیرمرد او را به بهانه‌ی بازی در فیلم، اغفال کرده، حسادتش بیش از پیش می‌شود و شبی به خانه‌ی پیرمرد می‌رود تا بُکُشدش. اما با ورود به خانه، متوجه می‌شود او مُرده است … (بیشتر…)

بخشی از کتاب « تاریخ بی خردی » اثر باربارا تاکمن

رالف والدو امرسن در گفتاری هوشمندانه هشدار می‌دهد که (( در تحلیل تاریخ، زیاد تعمق نکنید، چون موجبات اغلب کاملاً سطحی است. )) این عاملی‌ست که دانشمندان علوم سیاسی معمولاً نادیده می‌گیرند، و در بحث از ماهیت قدرت، حتی وقتی قدرت را به دیده منفی می‌نگرند، برای آن زیادی حرمت قایل می‌شوند. نمی‌بینند که بحث پاره‌ای اوقات درباره مردمانی عادی‌است که در آب می‌روند و آب از سرشان می‌گذرد و آدمی‌زاد چنان که افتد و دانی در این گونه موارد غالباً از سر نادانی یا حماقت یا لجاج عمل می‌کند. زرق و برق و تاثیر قدرت ما را می‌فریبد، و خیال می‌کنیم صاحبان قدرت کیفیتی برتر از افراد عادی دارند.

 

توضیح: املای کلمات، فاصله گذاری ها، علائم و به طور کلی، ساختار نوشتاری این متن، عیناً از روی متن کتاب پیاده شده، بدون دخل و تصرف.

 

پی نوشت: محتوای کتاب را می‌شود از روی اسمش هم تشخیص داد. عکسِ روی جلدِ کتاب اما بیشتر از هر چیزی گویای مضمون کتاب است: مردی روی شاخه‌ی درخت نشسته و دارد آن را ارّه می‌کند! واقعاً شما از ابنای بشر، انتظاری بیش از این دارید؟ من که ندارم. کتاب با ترجمه‌ی بی‌نظیر حسن کامشاد، تاریخ بشر را می‌آورد جلوی چشممان و داستان‌هایی تعریف می‌کند از بی‌خردی آدم‌هایی که حماقت‌شان باعث شده دنیا دچار نقصان گردد.

1 از 4 صفحه 1234

سینمای خانگی من – نقد و بررسی فیلم