بخشی از کتاب « تسلی بخشی های فلسفه » اثر آلن دو باتن

آنچه باید نگرانمان کند تعداد مخالفان ما نیست، بلکه خوب بودن دلایلی آن ها برای این کار است. پس ما باید به جای توجه به عدم محبوبیت به تبیین ها و دلایل عدم محبوبیت توجه کنیم. این که بشنویم تعداد زیادی از افراد جامعه ما را دچار اشتباه می دانند ممکن است هراسناک باشد، ولی پیش از ترک موضع خود، باید به روش آن ها برای دستیابی به این نتایج توجه کنیم. درستی روش تفکر آن هاست که باید اهمیتی را که به عدم تأئید آن ها می دهیم تعیین کند.

توضیح: املای کلمات، فاصله گذاری ها، علائم و به طور کلی، ساختار نوشتاری این متن، عیناً از روی متن کتاب پیاده شده، بدون دخل و تصرف.

پی نوشت: به بخش « تک گویی درونی » که بروید، قسمت اولِ بخشِ کوتاهی از این کتاب را خواهید دید. درباره ی خودِ کتاب، همانجا حرف هایم را زده ام؛ عالی ست. به تازگی هم کتاب « هنر سیر و سفر » دوباتن را تمام کرده ام که می توانم بگویم بی نظیر است. بعداً درباره اش صحبت خواهم کرد.

کوتاه درباره ی چند فیلم، شماره ی نوزده

کوتاه درباره ی چند فیلم، شماره ی نوزده

  • نام فیلم: آدمخوار (Cannibal )
  • کارگردان: مانوئل مارتین کوئنسا

مرد خیاط تنهایی به نام کارلوس، زنان مورد علاقه اش را می کُشد و می خورد. تا اینکه با دختر همسایه آشنا می شود … راستش آدم می ماند درباره ی بعضی فیلم ها چه بگوید؛ خوب هستند؟ بد هستند؟ افتضاح هستند؟ واقعاً آدم تکلیفش مشخص نمی شود. این فیلمِ ساکن و ساکت هم از این نوع است. چیز خاصی از شخصیت ها و احساسات شان دستگیرمان نمی شود، مخصوصاً درباره ی کارلوس، به عنوان شخصیت اصلی که آخرش هم نمی فهمیم حرف حسابش چیست و چرا زن ها را می خورد. اما با تمام این احوالات، به خاطر حس و حال جالبِ داستان و اینکه یک فیلم آدمخواری خیلی مدرن را پیشِ رو داریم ( نسخه ی امروزی هانیبال لکتر! )، می شود یک بار دیدش؛ البته روی دور تُند! (بیشتر…)

صحنه ی  شماره ی بیست و شش: مردی که سگ را گاز گرفت

صحنه ی شماره ی بیست و شش: مردی که سگ را گاز گرفت

فیلم « مردی که سگ را گاز گرفت » یکی از آن فیلم های مستندنمای سیاه و عجیب و غریبی ست که موفق شده صحنه های تأثیرگذاری خلق کند. فیلم درباره ی یک گروه مستندساز است که زندگی روزانه ی قاتلی خونسرد و دیوانه را ثبت و ضبط می کنند اما کم کم خودشان هم به قاتل بی رحم می پیوندند و دست به کارهایی شنیع می زنند. (بیشتر…)

نگاهی به فیلم جو Joe

نگاهی به فیلم جو Joe

  • بازیگران: نیکلاس کیج ـ تای شریدان ـ گری پولتر و …
  • فیلم نامه: گری هاوکینز براساس رمانی از لری براون
  • کارگردان: دیوید گوردون گرین
  • ۱۱۷ دقیقه؛ محصول آمریکا؛ سال ۲۰۱۳
  • ستاره ها: ۲/۵ از ۵
  • این یادداشت روی سایت مجله ی « فیلم » منتشر شده است ( اینجا )

 

کُشتن و کاشتن

خلاصه ی داستان: جو، مردی تنها و خشن است که با بریدن یا به قول خودش « کُشتن » درختانِ بی مصرفِ جنگل، خرجش را در می آورد و روزگار می گذراند. آشنایی او با نوجوانی به نام گری، که پدرش پیرمردی دائم الخمر و بی اخلاق است، زندگی جو را دستخوش تغییر می کند … (بیشتر…)

فیلم های برتر ماه قبل

ـ زن نامرئی  The Invisible Woman ( یادداشت فیلم )

*ستاره ها: ۳ از ۵

 

ـ شوریدگی Ecstasy ( یادداشت فیلم )

*ستاره ها: ۳ از ۵

 

ـ مثلث Triangle ( یادداشت فیلم )

*ستاره ها: ۴ از ۵

 

ـ امروز ( یادداشت فیلم )

*ستاره ها: ۳ از ۵

 

ـ ونوس خزپوش Venus in Fur ( یادداشت فیلم )

*ستاره ها: ۳/۵ از ۵

 

ـ بیگانگان Aliens ( یادداشت فیلم )

*ستاره ها: ۴ از ۵

1 از 3 صفحه 123

سینمای خانگی من – نقد و بررسی فیلم