کوتاه درباره‌ی چند فیلم، شماره‌ی سی‌ونه

کوتاه درباره‌ی چند فیلم، شماره‌ی سی‌ونه

  • نام فیلم: یک روز به‌خصوص
  • کارگردان: همایون اسعدیان

حامد یک روزنامه‌نگار است. خواهرش منیژه که بیماری قلبی دارد در صورتی که عمل پیوند قلب نکند، خواهد مُرد. حامد به هر دری می‌زند تا برای منیژه کاری بکند. او وقتی با آقای سازگار بوفه‌چی بیمارستان آشنا می‌شود که مخفیانه دلالی می‌کند و با گرفتن پول و دادن رشوه، عمل قلب بیماران را عقب و جلو می‌اندازد، سعی می‌کند به هر طریقی عمل قلب منیژه سریع‌تر انجام بگیرد اما در این میان عذاب وجدان هم به سراغش می‌آید … نام فیلم اشاره به کدام روز دارد؟ لابد روزی که حامد دچار تغییر اخلاقی می‌شود و می‌فهمد که نباید نوبت خواهرش را جلو بیندازد. اما خب این تغییر با آن داستان سانتی‌مانتال تبدیل می‌شود به عنصری ناجور در کلیت درام. در این‌جا سودابه، نامزد حامد، مانند یک ترمز عمل می‌کند که سعی دارد حامد را به راه راست بیاورد و به او بقبولاند که پیش از آن‌ها آدم‌های نیازمندتری هم هستند که باید قلب‌شان عمل شود. بعد هم مدام نماهایی می‌بینیم از پیرمردی که همراه نوه‌ی بیمارش در بیمارستان تحصن کرده‌اند و منتظر قلب هستند. پیرمرد سرفه می‌کند و نوه مدام دستانش را روی قلبش می‌گذارد و یک بار هم پیرمرد با همراهی موسیقی پرسوزو‌گداز نقش زمین می‌شود و از هوش می‌رود و خلاصه با این اتفاق‌ها قرار است ما هم مجاب شویم که حامد دارد اشتباه می‌کند. اما خب مجاب نمی‌شویم و برای همین است که عمل پایانی حامد را چندان باور نمی‌کنیم. چطور می‌شود یک نفر تنها به خاطر عذاب وجدان و جوانمردی، مرگ خواهرش را به جان بخرد تا یکی دیگر زودتر از او قلبش را عمل کند؟ فیلم اگر به ورطه‌ی احساسات‌گرایی‌ها نمی‌افتاد، انگیزه‌ها را روشن‌تر می‌کرد و اگر آن موسیقی هر لحظه حاضر و آماده نبود، داستان بدی نداشت. (بیشتر…)

نگاهی به فیلم کنیز The Handmaiden

نگاهی به فیلم کنیز The Handmaiden

  • بازیگران:  مین هی کیم ـ تائه ری کیم ـ جونگ وو ها و …
  • فیلم‌نامه: سئو کیونگ چونگ ـ پارک چان ووک براساس رمانی از سارا واترز
  • کارگردان: پارک چان ووک
  • ۱۴۴ دقیقه؛ محصول کره‌ی جنوبی؛ سال ۲۰۱۶
  • ستاره‌ها: ۴ از ۵

وام‌دار نقاشی ژاپنی

 

خلاصه‌ی داستان: ندیمه‌ای با  یک نقشه‌ی شیطانی وارد قصری مرموز می‌شود که دختری جوان به همراه عمویش در آن زندگی می‌کنند. او با هم‌فکری یک مرد کلاهبردار قرار است دختر را عاشق مرد کند تا او را از دست عموی ترسناکش بیرون بیاورد و در نتیجه مرد بتواند به ارث هنگفتی که به دختر جوان رسیده، دست بیابد. تلاش‌های ندیمه برای گول‌زدن خانم، به نتیجه‌ی غیرقابل تصوری می‌رسد … (بیشتر…)

صحنه ی شماره ی سی و دو: مادر

صحنه ی شماره ی سی و دو: مادر

« مادر » ( ۲۰۰۹ ) ساخته‌ی بونگ جون هو، شاهکار است. ساخته‌ی دیگرِ همین کارگردانِ خوش‌قریحه، یعنی « خاطرات قتل » ( اینجا ) از فیلم‌های محبوبم است ( قابل توجه دوستانی که می‌خواهند بدانند فیلم‌های محبوبِ من کدام‌ها هستند! ). صحنه‌ای که این بار برایتان انتخاب کرده‌ام، صحنه‌ی آغازینِ فیلم است. یکی از بی‌نظیرترین عنوان‌بندی‌هایی که تاکنون دیده‌ام. (بیشتر…)

صحنه ی شماره ی سی: من شیطان را دیدم

صحنه ی شماره ی سی: من شیطان را دیدم

قبلاً درباره ی این فیلم، چیزکی نوشته بودم ( اینجا ). همینجا داخل پرانتز اعتراف کنم که حالا که برمی گردم عقب و به برخی از یادداشت های گذشته ام نگاه می کنم، می بینم چقدر کم و ناکافی و گاه مبتدیانه بوده اند. مثل یادداشتِ همین فیلم که انصافاً جز اشاره به برتری کارگردانی فیلم به فیلم نامه ی آن هیچ نکته ی خاص دیگری ندارد. در خوش بینانه ترین حالتِ ممکن، این یادداشت باید در بخش « کوتاه، درباره ی چند فیلم » می آمد؛ تازه در خوش بینانه ترین حالت! بهرحال گذشتِ زمان، تجربه اندوزی، کمی ( فقط کمی ) حرفه ای تر شدن و چیزهایی از این دست، آدم را متوجه اشتباهات و نپختگی هایش می کند. پرانتز بسته! (بیشتر…)

نگاهی به فیلم اقرار قاتل Confession of Murder

نگاهی به فیلم اقرار قاتل Confession of Murder

  • بازیگران: وون یئونگ چوی ـ گوانگ جانگ ـ جائه ئیونگ جئونگ و …
  • نویسنده و کارگردان: جئونگ بئونگ گیل
  • ۱۱۹ دقیقه؛ محصول کره جنوبی؛ سال ۲۰۱۲
  • ستاره ها: ۳ از ۵

خاطرات قاتل

خلاصه ی داستان: پانزده سال از زمانی که قاتلی زنجیره ای چندین و چند  زن را مثله کرده، گذشته است. حالا او مشمول قانون مرور زمان شده که می گوید اگر پانزده سال از پرونده ای لاینحل بگذرد و مظنون گیر نیفتد، می تواند آزادانه به زندگی اش ادامه دهد و از لحاظ قانونی، بی گناه قلمداد می شود. اما ستوان چویی  و البته خانواده های مقتولین، نمی توانند قاتل را فراموش کنند. وقتی هم که قاتل با نوشتن کتابی درباره ی قتل هایی که انجام داده، تبدیل به نویسنده ی معروفی می شود که مورد توجه مردم و رسانه ها قرار می گیرد، موضوع بیش از پیش پیچیده می شود … (بیشتر…)

1 از 2 صفحه 12

سینمای خانگی من – نقد و بررسی فیلم