فیلم‌هایی که نباید دید، شماره‌ی شانزده

فیلم‌هایی که نباید دید، شماره‌ی شانزده

  • نام فیلم: آباجان
  • کارگردان: هاتف علیمردانی

آباجان پیرزنی­‌ست که همه­‌ی اهالی خانه از او حساب می­‌برند. او تلاش می­‌کند مشکلات را حل کند و خانواده را کنار هم نگه دارد … پیدا کردن یک داستان مشخص از بین خرده­‌ریزهای این فیلم سردرگم کار سخت و البته عبثی­‌ست. نیم ساعت از فیلم می­‌گذرد و ما با خیل آدم­‌هایی مواجه می­‌شویم که در نهایت هم نمی­‌فهمیم چه نسبتی با هم دارند و اصلاً چرا باید این­‌همه باشند. از یک­‌طرف دعوای هاشم و کاظم. از طرف دیگر عشق پنهانی فرزانه و محسن. ماجرای پسر مفقود آباجان هم البته هست که به سبک شیار ۱۴۳ و با آن صحنه­‌ای که آباجان خبر زنده بودن پسرش را می­‌شنود، قرار است گریه­‌ای از مخاطب بگیرد. خب همه­‌ی این­‌ها یعنی چه؟ اصلاً دلیل این­‌که این فیلم در دوران جنگ اتفاق می­‌افتد چیست؟ چرا با آن صحنه­‌ی عجیب بمباران مدرسه تمام می­‌شود؟ … علیمردانی با پایمردی خاصی هر سال اصرار دارد که فیلمی در جشنواره داشته باشد اما خب هر سال هم بدتر از سال قبل. (بیشتر…)

نگاهی به فیلم آپارتمان کوچک El pisito

نگاهی به فیلم آپارتمان کوچک El pisito

  • بازیگران: ماری کاریلّو ـ خوزه لوئیز لوپز واسکویز ـ کونچا لوپز سیلوا و …
  • فیلم‌نامه: مارکو فرری ـ رافائل آزکونا براساس رمانی از رافائل آزکونا
  • کارگردانان: مارکو فرری و ایزیدورو م. فری
  • ۸۷ دقیقه؛ محصول اسپانیا؛ سال ۱۹۵۹
  • ستاره‌ها: ۴ از ۵

 

ذاتاً تلخ با لایه‌ای شیرین

 

خلاصه‌ی داستان: رودلفو برای پیدا کردن یک آپارتمان نقلی و ازدواج با نامزدش، دچار مشکلات فراوانی شده است. تنها راه چاره‌اش، ازدواج با پیرزنی‌ست رو به موت. پیرزنی که دوست دارد بعد از مرگش، آپارتمان و تمام متعلقاتش به آدم امینی برسد تا از آن‌ها نگهداری کند. رودلفو تحت فشار نامزدش، با پیرزن ازدواج می‌کند تا بعد از چندین سال آوارگی، بعد از مرگ پیرزن در نهایت جایی برای زندگی داشته باشند … (بیشتر…)

کوتاه درباره‌ی چند فیلم، شماره‌ی بیست و شش

کوتاه درباره‌ی چند فیلم، شماره‌ی بیست و شش

  • نام فیلم: مد مکس: جاده‌ی خشم (Mad Max: Fury Road )
  • کارگردان: جرج میلر

در آینده‌ای احتمالاً واقعی ( ! )، پیرمردی به نام جو، بر عده‌ای از مردمِ بینوا، به واسطه‌ی داشتن منابع آبی، خدایی می‌کند. وقتی یکی از اعضای گروه ارتش او، زنی به نام فیوریوسا، از دستوراتِ جو اطاعت نمی‌کند، جو و گروهش تصمیم به کشتنِ او می‌گیرند … نمی‌توانم انکار کنم که فیلم جذابی بود. دو ساعت، فقط تعقیب و گریز. نمی‌توانم انکار کنم که زحمت زیادی کشیده شده بود برای جلوه‌های بصری فیلم. خسته نباشند. اما خب نمی‌توانم هم این را انکار کنم که هیچ‌وقت از این فیلم‌های پر سر و صدا و مملو از جلوه‌های بصری و پُر ریخت و پاش خوشم نمی‌آمده. سردرد می‌گیرم. تمام وجودم به هم می‌ریزد. (بیشتر…)

سینمای خانگی من – نقد و بررسی فیلم