کوتاه درباره ی چند فیلم، شماره ی بیست

کوتاه درباره ی چند فیلم، شماره ی بیست

  • نام فیلم: تابور
  • کارگردان: وحید وکیلی فر

تعریف های زیادی که از فیلم شنیده بودم و حرف های شیفته وارِ جان بورمنِ معروف درباره اش و اینکه به عنوان یکی از ده فیلم خوبِ سال ۲۰۱۳ انتخاب شده بود، به شدت کنجکاوم می کرد برای دیدنِ فیلم. اما برخلافِ انتظار، چیزی نبود که لایقِ اینهمه تعریف و تمجید باشد. فیلم، فضاسازی خوب و قابل ملاحظه ای داشت اما غیر این، جز ادابازی چیز دیگری نبود. فیلم می خواست متفکرانه باشد و با آن مکث های بیش از حد و اعصاب خردکنِ روی هر نما، می خواست بیانیه ای باشد بر تک افتادگیِ انسانِ امروز در عصر جدید اما عملاً تبدیل به چیزی شده بود به شدت خسته کننده و ادایی که می خواست هم تارکوفسکی باشد و هم کوبریک و هم چند نفرِ دیگر همزمان! مرزِ بین یک فیلمِ مدرن و حتی پست مدرن ساختن با فیلمی بی محتوا ساختن، بسیار باریک است. نمی شود غوره نشده، مویز شد …اما با تمام این حرف ها، یک بار دیدنش هم ضرر ندارد. می شود تحملش کرد. (بیشتر…)

دانلود ۱۳: پادو

دانلود ۱۳: پادو

این قسمت از « سکانس » برای من یادآورِ خاطراتِ دورانِ نوجوانی ست. دورانی که تنها یک یا دو شبکه ی تلویزیونی داشتیم و دستمان از دنیا کوتاه بود! دورانِ « اوشین »،  « مسابقه ی هفته »، « صبح جمعه با شما »، « چاق و لاغر»، « ای کیو سان »، « فوتبالیست ها »، « مسابقه ی محله »، « ساعت خوش» … و « هنر هفتم ». یادم هست که « هنر هفتم » با اجرای اکبر عالمی ـ با آن تُن خاص صدا و لحن عجیب ـ را بسیار دوست داشتم. شیفته اش بودم. این برنامه پلِ ارتباطیِ من بود با دنیای لذت بخش تخیلاتم. طبیعتاً به خاطر سن و سال کم، تسلطی روی اسم فیلم ها و کارگردان ها و جزئیاتِ دیگر نداشتم اما فیلم ها را با شوق می دیدم و بدنم مور مور می شد. (بیشتر…)

سینمای خانگی من – نقد و بررسی فیلم