صحنه‌ی شماره‌ی چهل‌وشش: مشیت الهی

صحنه‌ی شماره‌ی چهل‌وشش: مشیت الهی

ایلیا سلیمان زاده‌ی اسرائیل است. فیلم‌سازی که سینمایش را مدیون ژاک تاتی و باستر کیتون می‌داند. مشیت الهی او توجه بسیاری برانگیخت و در کن ۲۰۰۲ جایزه‌ی ویژه‌ی هیأت داوران را به دست آورد. (بیشتر…)

صحنه‌ی شماره‌ی چهل‌وپنج: استاد بوشیدو

صحنه‌ی شماره‌ی چهل‌وپنج: استاد بوشیدو

استاد بوشیدو یک فیلم ژاپنی‌ست ساخته‌ی تاکانوری تسوجیموتو. چیز چندان مهمی نیست که بخواهید بروید دنبالش و ببینید. فقط از آن‌جایی که من عاشق صحنه‌های رزمی هستم و این فیلم هم صحنه‌های رزمی کم ندارد، گفتم یکی از لحظات بامزه‌ی درگیری دو آدم فیلم را ببینید. همین! (حجم:۳۹ مگابایت) (بیشتر…)

صحنه‌ی شماره‌ی چهل‌وسه: همکلاسی قدیمی

صحنه‌ی شماره‌ی چهل‌وسه: همکلاسی قدیمی

فیلم فوق‌العاده‌ی چان ووک پارک با مضمون انتقام، از دو فیلم دیگرش همدردی با بانوی انتقام و همدردی با آقای انتقام هم خشن‌تر است و هم بی‌پرده‌تر. داستان درباره‌ی مردی‌ست به نام ادیسو (با بازی نفس‌گیر مین سیک چوی بازیگر فیلمی مثل شیطان را دیدم که انگ چنین نقش‌هایی‌ست) که ۱۵ سال در یک اتاق زندانی می‌شود بدون این‌که بداند توسط چه کسی و چرا. او بعد از آزادی به دنبال عامل این جنایت می‌رود. (بیشتر…)

صحنه‌ی شماره‌ی سی و هشت: ویرموود، جاده‌ی مرگ

صحنه‌ی شماره‌ی سی و هشت: ویرموود، جاده‌ی مرگ

قبلاً درباره‌ی این فیلمِ ترسناکِ هیجانی ( اینجا ) نوشته بودم. فیلمی که هر چند آغازی حسابی و موفق دارد اما از نیمه به بعد، از نفس می‌افتد. (بیشتر…)

صحنه‌ی شماره‌ی سی و هفت: چهارشنبه سوری

صحنه‌ی شماره‌ی سی و هفت: چهارشنبه سوری

این‌بار قرار است صحنه‌ی فوق‌العاده‌ای از « چهارشنبه سوری » فرهادی را ببینیم. یک صحنه‌ی چهار و نیم دقیقه‌ایِ پُر کشش که سه و نیم دقیقه‌اش بدون کات می‌گذرد. (بیشتر…)

1 از 7 صفحه 12345...قبلی

سینمای خانگی من – نقد و بررسی فیلم