نگاهی به فیلم کشتی بخار بیل جونیور Steamboat Bill, Jr

نگاهی به فیلم کشتی بخار بیل جونیور Steamboat Bill, Jr

  • بازیگران: باستر کیتون ـ ارنست تورنس ـ ماریون بایرون و …
  • فیلم‌نامه: کارل هارباگ
  • کارگردانان: چارلز ریزنر ـ باستر کیتون (بدون ذکر در عنوان‌بندی)
  • ۷۰ دقیقه؛ محصول آمریکا؛ سال ۱۹۲۸
  • ستاره‌ها: ۴/۵ از ۵
  • این یادداشت در چهل و دومین فصل‌نامه‌ی سینماتک موزه‌ی هنرهای معاصر منتشر شده است.

 

متولد ۱۸۹۵

 

خلاصه‌ی داستان: وقتی کشتی بخار قدیمی آقای ویلیام کنفیلد پدر در مقابل کشتی جدید و مدرن آقای کینگ، حرفی برای گفتن ندارد و در نتیجه همه‌ی مشتری‌هایش را از دست می‌دهد، آقای کنفیلد چشم به راه آمدن پسرش می‌ماند تا بلکه آرزوهای دور و درازش را با او جامه‌ی عمل بپوشاند و دوباره به اوج برسد. اما پسر که از شهری دور سر می‌رسد، تمام آرزوهای پدر نقش بر آب ‌می‌شود … (بیشتر…)

نگاهی به فیلم مطب دکتر کالیگاری the cabinet of dr caligari

نگاهی به فیلم مطب دکتر کالیگاری the cabinet of dr caligari

  • بازیگران: ورنر کراس ـ کنراد ویدت و …
  • فیلم نامه: کارل مایر ـ هانس یانوویتز
  • کارگردان: رابرت وینه
  • ۶۷ دقیقه؛ محصول آلمان؛ سال ۱۹۲۰
  • ستاره ها: ۴ از ۵
  • این یادداشت در چهلمین فصلنامه ی سینماتکِ موزه ی هنرهای معاصر تهران، منتشر شده است.

 

تصاویرِ نافُرمِ یک ذهنِ آشفته

 

خلاصه‌ی داستان: یک جوان، برای دوستش، ماجرای عجیبی تعریف می‌کند که به چشم دیده است: مردی مرموز به نام « دکتر کالیگاری » وارد شهر می‌شود و نمایشی راه می‌اندازد. نمایشی که در آن دکتر، توسط یک جوانِ خواب‌گردِ تحتِ دستورش، آینده‌ی مردم شهر را پیش‌بینی می‌کند؛ آینده‌ای که به سرعت هم به وقوع می‌پیوندد … (بیشتر…)

اخبار این روزهای من

اخبار این روزهای من

هوس کرده بودم در میانه‌ی کارِ فیلم‌نامه‌هایم ( تصویب و پیش تولیدِ فیلم‌نامه‌ی قبلی، « وجدانِ به درد آمده‌ی آقای والامقام »، که حالا دیگر خیلی دارد لوث می‌شود و مراحلِ آخرِ بازنویسی فیلم‌نامه‌ی جدیدم با نامِ « یادَت هَست؟ » ) ششمین فیلمِ کوتاهم را بسازم. ایده‌ی خیلی خوبی هم داشتم که من را به جلو هُل می‌داد. بعد از کمی کلنجار رفتن با ایده و بالا و پایین کردنش، در نهایت تصمیم گرفتم کار را تمام کنم. مراحلِ مقدماتی از دو سه هفته پیش شروع شد: انتخاب بازیگرِ خانمی که در نقشِ یک مادرِ جوان ظاهر شود، انتخاب یک پسربچه‌ی شش هفت ساله، انتخابِ لوکیشن که باید یک پارک جمع و جور می‌بود و جزئیاتِ دیگر. سخت‌ترین قسمتِ کار، دیدنِ خانم‌های جوانی بود که هر چه بین‌شان می‌گشتم، شخصِ مورد نظرم را نمی‌یافتم؛ کسی که در قالب یک مادرِ جوان برود. تا این‌که فیلمِ کوتاهِ یکی از دوستان را دیدم و خانمِ مورد نظر را در آن پیدا کردم؛ به قول معروف: یار در خانه و ما گرد جهان می‌گردیم. صحبت‌ها انجام شد و همه چیز خوب پیش رفت و در نهایت هم فیلم‌برداری در عرض پنج ساعت، زیرِ گرمای جذابِ آفتابِ ظهر به پایان رسید. البته ناگفته نماند که خالی کردنِ پارک از بچه‌هایی که برای بازی آمده بودند، کارِ طاقت فرسایی بود با این‌که ساعتی را برای تصویربرداری انتخاب کرده بودیم که فکر می‌کردیم پارک خلوت باشد. بهرحال حاصل، فیلمی کوتاه با نام « پارک شادی » ست که بعد از تدوین، به فیلمی حدوداً سه دقیقه‌ای تبدیل خواهد شد. از نتیجه راضی‌ام، هر چند، همیشه می‌شود که بهتر باشد. چند عکس از نماهای فیلم انتخاب کرده‌ام که امیدوارم موجب کنجکاوی‌تان برای دیدنِ فیلم شود، چون به نظرم، فیلم غریبی شده است. البته هیچ ماست‌فروشی نمی‌گوید ماستم ترش است اما خب من می‌گویم که ماستم ( فیلمم ) شیرین است! امیدوارم امسال با این فیلم در بخش مسابقه‌ی جشنواره‌ی بین المللی فیلم کوتاه تهران حضور داشته باشم، بعد از سال‌ها که از آخرین حضورم در بخش مسابقه‌ی این جشنواره می‌گذرد. البته از آن‌جایی که فیلم بدونِ دیالوگ است و از آن مهم‌تر، ظرفیتِ حضور در مسابقاتِ خارجی را هم دارد، برای جشنواره‌های خارجی هم دورخیز کرده‌ام که به محضِ پذیرفته شدن، خبرش را در « سینمای خانگی من » خواهید خواند. (بیشتر…)

سینمای خانگی من – نقد و بررسی فیلم