نگاهی به فیلم سایه‌روشن

نگاهی به فیلم سایه‌روشن

  • بازیگران: محمدرضا فروتن ـ شقایق فراهانی ـ الهه استیری و …
  • فیلم‌نامه: امیر افشار
  • کارگردان: فرزاد مؤتمن
  • ۱۰۹ دقیقه؛ سال ۱۳۹۲
  • ستاره‌ها: ۲ از ۵
  • این یادداشت کوتاه در شماره‌ی ۲۶ دی روزنامه‌ی «نوآوران» منتشر شده است.

 

خواب دیدی خِیر باشه!

 

خلاصه‌ی داستان: رامین ارژنگ از خواب برمی‌خیزد و هیچ چیز را به یاد نمی‌آورد. همسرش تلاش می‌کند حافظه‌‌ی او را برگرداند … (بیشتر…)

نگاهی به فیلم خداحافظی طولانی

نگاهی به فیلم خداحافظی طولانی

  • بازیگران: سعید آقاخانی ـ ساره بیات ـ میترا حجار و …
  • نویسنده: اصغر عبداللهی
  • کارگردان: فرزاد موتمن
  • ۹۰ دقیقه؛ سال ۱۳۹۳
  • ستاره ها: ۳ از ۵
  • این یادداشت روی سایت مجله‌ی « فیلم » منتشر شده است ( اینجا )

 

چهره‌ی زمختِ عاشقِ تمام‌قد

 

 

خلاصه‌ی داستان: یحیی، بعد از اثباتِ بی‌گناهی‌اش در انجامِ یک قتلِ مشکوک، از زندان آزاد می‌شود اما همکاران و همسایه‌هایش که او را همچنان گناهکار می‌دانند، با نگاهها و برخوردهای عصبی‌شان به او می‌فهمانند که به او مشکوکند. ظاهراً تنها کسی که به یحیی مشکوک نیست، همسرِ بیمارِ او، ماهرو است که عاشقِ اوست. یحیی از کارفرمایش می‌خواهد دوباره او را در شرکت نخ‌ریسی استخدام کند و این همزمان می‌شود با نگاه‌های خیره‌ی او به دختری که به تازگی در کارگاه استخدام شده است … (بیشتر…)

کوتاه درباره ی چند فیلم، شماره ی بیست و دو

کوتاه درباره ی چند فیلم، شماره ی بیست و دو

  • نام فیلم: دختر گمشده (Gone Girl )
  • کارگردان: دیوید فینچر

یک روز صبح، نیک دان متوجه می شود همسرش، اِمی، از خانه بیرون رفته و ناپدید شده است. علایمی که بر جا مانده، نشان از قتلِ امی دارد. پلیس ها وارد پرونده می شوند و سرنخ ها را دنبال می کنند تا به امی یا احیاناً جسدش برسند. نیک مظنون اصلی ست و البته در این میان، رسانه ها و مردم هم او را قاتلِ همسرش می دانند … اول اخطار بدهم که این متن، داستان را لو می دهد. این را گفتم که بعداً کسانی که فیلم را ندیده اند و بی هوا متن را خوانده اند، به من بد و بیراه نثار نکنند! اثرِ جدیدِ فینچر، داستانِ پُر و پیمانی ست که دو نیمه دارد، نیمه ی اول، نیک در مظان اتهام است. او با آن لبخندهایی که کنارِ عکسِ همسرش، جلوی دوربینِ خبرنگارانِ تشنه ی خبر می زند، با آن بی خیالی هایش، انگار دارد می گوید او همسرش را کُشته. کاری می کند که به شدت به او مشکوک شویم. در این میان، فصولی از دفترِ خاطراتِ امی که با زبانِ خودش خوانده می شود هم موید این است که نیک، بی شک، امی را کشته و جایی گم و گورش کرده. اما این اتهام، در نیمه ی دومِ داستان، مسیر عوض می کند و وارد کانالِ دیگری می شویم که حالا امی، این امیِ شگفت انگیز در مرکزِ ماجرا قرار می گیرد و همه چیز زیرِ سرِ او نشان داده می شود. او از زنِ بیچاره ی گرفتارِ طفلکیِ نیمه ی اول، تبدیل به فم فتال بی رحمی می شود که برای یک انتقام از همسرِ خیانتکارش، دست به برنامه ریزی دقیقی می زند تا طی آن نیک قاتل جلوه داده شود. ناگهان از میانه است که داستانِ دیگری آغاز می شود. امی، روی ترسناکِ خود را نشانمان می دهد و در این کش و قوسِ زن و شوهری، رسانه ها نقش عمده ای بازی می کنند. نوکِ پیکانِ فیلم نامه نویس و البته فینچر به سمتِ رسانه هاست و نقش آن ها در خبرسازی های خاله زنکی و بی اساس و تبدیل کردنِ آدم های عادی به یک احمقِ تمام عیار. فینچر با کشتنِ فجیعِ نیل پاتریک هریس در نقشِ دزی، یکی از معشوقه های سابقِ امی، به دستِ خودِ امی، کنایه ی طنزآمیزی می زند به آنچه که حکومتِ تلویزیون در میانِ مردمانِ جهان به پا کرده است. (بیشتر…)

فیلم هایی که نباید دید، شماره ی هشت

فیلم هایی که نباید دید، شماره ی هشت

  • نام فیلم: Post Tenebras Lux
  • کارگردان: کارلوس ریگاداس

از آقای ریگاداس، قبلاً یک فیلم دیگر هم با نام « جدال در بهشت » دیده بودم که باز بهتر بود! این فیلم جدید که ایشان مرتکبش شده، هیچ سر و تهی ندارد. یک اثر بی معنا و بی مزه که می خواهد به زورِ یک سری تصاویر معوج گونه، رویایی و مثلاً عجیب و غریب، مثل آن گاو قرمز رنگ یا مردی که با فشار دست، سرش را از تنش جدا می کند، فیلم مهم و پر حرفی جلوه کند که البته اینطور نمی شود. فیلم درباره ی کیست؟ درباره ی چیست؟ این تصاویر معوج چه چیز را قرار است برسانند؟ این رفت و برگشت زمانی چه علتی دارد؟ واقعاً از هیچ چیز نمی شود سر در آورد، نه به خاطر اینکه فیلم پیچیده است، بلکه پیچیده نماست و مضحک. (بیشتر…)

سینمای خانگی من – نقد و بررسی فیلم