کوتاه درباره ی چند فیلم، شماره ی بیست و پنج

کوتاه درباره ی چند فیلم، شماره ی بیست و پنج

  • نام فیلم: من دیه‌گو مارادونا هستم
  • کارگردان: بهرام توکلی

درگیری دو خانواده بر سرِ یک اتفاق کوچک بالا می‌گیرد و همه چیز به آشوب کشیده می‌شود. اما انگار این‌ها وقایعی‌ست که در ذهنِ دامادِ داستان‌نویسِ یکی از خانواده‌ها می‌گذرد … یک کمدی شلوغ و دیوانه‌وار و نفس‌بُر از فیلم‌سازی که انگار عمداً خودش را به چالش می‌کِشد، هجو می‌کند و به زمین می‌کوبد. یک داستان در داستانِ بامزه با طنزهای همزمانِ موقعیت و کلامی که زیاد هم نباید همه چیزش را جدی گرفت. پیشنهادِ خودِ فیلم است که زیاد چیزی را جدی نگیریم. وقتی فرهاد، به عنوان نویسنده‌ی داستان می‌گوید: (( من همیشه از این عمیق بودنِ بیش از حدم مورد اتهام بودم ))، انگار خودِ فیلم‌ساز است که دارد این جمله را می‌گوید. خلاصه همه چیز در مرز بین واقعیت و خیال و جفنگیات می‌گذرد و تمام می‌شود و کمی می‌خندیم دور هم. توکلی ثابت می‌کند اگر بخواهد می‌تواند کمدیِ سرحالی هم بسازد. همه‌ی فیلم‌سازان چنین قابلیتی ندارند، نمونه‌ی اخیرش « ایران برگر » جوزانی که فیلمی به شدت بی سر و ته و سخیف و ناجور از آب در آمده است؛ بعضی‌ها ذات‌شان کمدی‌ساز نیست! (بیشتر…)

نگاهی به فیلم سالی دیگر Another Year

نگاهی به فیلم سالی دیگر Another Year

  • بازیگران: جیم برودبنت ـ راث شین ـ لزلی منویل و …
  • نویسنده و کارگردان: مایک لی
  • ۱۲۹ دقیقه؛ محصول انگلستان؛ سال ۲۰۱۰
  • ستاره ها: ۴/۵ از ۵

بهار، تابستان، پاییز، زمستان … بهار

 

خلاصه ی داستان: تام و جری زوج پیری هستند که زندگی آرامی برای خود تشکیل داده اند. دوستانی که به دیدن آنها می آیند، درگیر مشکلاتی هستند و این مشکلات را با تام و جری تقسیم می کنند. از جمله ی این افراد، مری، زنی در آستانه ی میانسالی ست که می خواهد با مردی رابطه داشته باشد اما انگار کسی به او توجه نمی کند … (بیشتر…)

سینمای خانگی من – نقد و بررسی فیلم