کوتاه درباره ی چند فیلم، شماره ی بیست و هفت

کوتاه درباره ی چند فیلم، شماره ی بیست و هفت

  • نام فیلم: دنی کالینز (Danny Collins )
  • کارگردان: دان فوگلمن

دنی کالینز، ستاره‌ی موسیقی راک، غرق در مواد مخدر و شهرت و پول، تازه بعد از سی سال پی می‌برد که جان لنونِ معروف، نامه‌ای با دستخطِ خودش، برای او نوشته بود که به خاطر بدجنسی تهیه کننده‌اش، در تمام این مدت از چشم او پنهان مانده بوده. محتوای ساده‌ی نامه، دنی را دچار تحول می‌کند. او تصمیم می‌گیرد تور موسیقی‌اش را متوقف کند، به خانواده‌ی پسرش که سال‌هاست ندیده، بپیوندد و کارِ مهمی برای‌شان انجام بدهد … فیلم دستمایه‌ی زیادی برای یک اثر زندگینامه‌ای ندارد و در بخش‌های زیادی لنگ می‌زند. این‌که دنی ناگهان با دیدنِ نامه‌ی جان لنون، آن‌طور از این رو به آن رو شود، کمی زیادی اغراق‌آمیز است و ناکارآمد، مخصوصاً هم که هنوز شخصیتی برای دنی ساخته نشده که ناگهان تحولش را می‌بینیم. رابطه‌ی او با مری هم فقط تکرار می‌شود و به نتیجه‌ی خاصی نمی‌رسد. پایان‌بندی فیلم هم به شدت سازی جدا می‌زند: چرا باید سرطان داشتن یا نداشتنِ پسرِ دنی، برای‌مان جالب باشد؟ مگر اصلاً داستان حولِ محورِ پسرِ دنی و بیماری‌اش می‌چرخید که حالا باید این قضیه در صدر قرار بگیرد؟ شاه‌بیتِ فیلم، خودِ آل پاچینوست که همچنان می‌درخشد، مثل روزهای جوانی‌اش؛ ترکیبی از شوخ‌طبعی، دل‌زدگی و نبوغ هنرمندانه. (بیشتر…)

نگاهی به فیلم کبوتری روی شاخه‌ای نشسته و به هستی می‌اندیشد A Pigeon Sat on a Branch Reflecting on Existence

نگاهی به فیلم کبوتری روی شاخه‌ای نشسته و به هستی می‌اندیشد A Pigeon Sat on a Branch Reflecting on Existence

  • بازیگران: هولگر آندرشون ـ نیلز وستبلوم ـ ویکتور گیلنبرگ و …
  • نویسنده و کارگردان: روی آندرشون
  • ۱۰۱ دقیقه؛ محصول سوئد، آلمان، نروژ، فرانسه؛ سال ۲۰۱۴
  • ستاره ها: ۴/۵ از ۵

 

کمدیِ غمگینِ وحشتناک

 

خلاصه‌ی داستان: یوناتان و سم، برای فروختنِ وسایل سرگرمی خود به مشکل برخورده‌اند و خریداری پیدا نمی‌کنند؛ بقیه‌ی مردمِ شهر هم مثل این دو دچار روزمرگی و بیهودگی شده‌اند. همه بهم‌ریخته و بی‌روح … (بیشتر…)

سینمای خانگی من – نقد و بررسی فیلم