روزنوشت های سی اُمین جشنواره ی فیلم کوتاه تهران – قسمت آخر

روزنوشت های سی اُمین جشنواره ی فیلم کوتاه تهران – قسمت آخر

خب، جشنواره هم تمام شد. البته نمایش فیلم ها تمام شد و فردا در تالار وحدت، برنده ها مشخص می شوند. اما کدام برنده ها؟!!! چه آشی؟! چه کشکی؟! حالا دیگر با تمام قدرت می توانم بگویم، امسال ضعیف ترین دوره ی جشنواره از لحاظ کیفیت فیلم ها بود. تقریباً همه شاکی بودند. نصف فیلم ها که مستند بودند و اکثرشان هم درباره ی دفاع مقدس و جنگ. مستندهایی که فقط و فقط به درد تلویزیون می خوردند نه یک جشنواره ی مثلاً معتبر. نصف دیگرِ فیلم ها هم که نه فیلم نامه ای داشتند و نه حتی طرح خوبی. همه شان هم درباره ی آدم هایی افسرده، بی حال، مشکل دار، غمگین و دلزده از دنیا که معلوم نبود مرضشان چیست که اینگونه حالشان بد است. فیلم هایی که فقط می خواستند خیلی عمیق و فلسفی و قلمبه سلمبه باشند اما از آنجایی که چیزی پشتشان نبود، تنها ادابازیِ صِرف بودند و بس. بهرحال امروز هم توانستم چند فیلم ببینم که به شکل اجمالی، فقط چند تایی شان را معرفی می کنم: (بیشتر…)

روزنوشت های سی اُمین جشنواره ی فیلم کوتاه تهران – قسمت چهارم

روزنوشت های سی اُمین جشنواره ی فیلم کوتاه تهران – قسمت چهارم

خب، امروز هم روز چهارم نمایش فیلم ها بود و موفق شدم چند تایی فیلم ببینم که به روال روزهای گذشته، همچنان آثار خوبی  نبودند. چه بخش فیلم های ایرانی و چه بخش فیلم های خارجی. ضمن اینکه همچنان بی نظمی در ساعات پخش فیلم ها ادامه داشت. سأنسی که باید مثلاً یک ساعت و نیم زمان ببرد، یک ساعت و پنجاه دقیقه زمان می بُرد و این باعث می شد سأنس بعدی را بلافاصله آغاز کنند و آدم هایی که می خواستند سأنس بعدی را هم دنبال کنند، فرصتی برای نفس کشیدن و احتمالاً دستشویی رفتن نداشتند. بهرحال مثل اینکه امسال کسانی که جدول پخش را تنظیم کرده بودند، زمانِ فیلم ها را در جدول جشنواره، بدونِ احتسابِ تیتراژ ابتدایی و انتهایی نوشته بودند! (بیشتر…)

روزنوشت های سی اُمین جشنواره ی فیلم کوتاه تهران – قسمت سوم

روزنوشت های سی اُمین جشنواره ی فیلم کوتاه تهران – قسمت سوم

چیزی که امروز بدجوری همه را اذیت کرد، برنامه ریزی غلط نمایش فیلم ها در سالن شماره ی دو بود. معلوم نبود به چه دلیل، سأنسی که باید یک ساعت و ربع طول می کشیده، نزدیک به سی دقیقه بیشتر طول کشید و همین امر باعث شد تمام سأنس ها تا آخرین لحظه، دچار بهم ریختگی شود و برنامه ریزی را برای بیننده هایی که می خواستند خودشان را با سالن های دیگر هماهنگ کنند، سخت و حتی غیرممکن کند. از یکی از مسئولین سینما که علت این آشفتگی زمانی را پرسیدم، آنقدر به در و دیوار زد که آخر سر خودم پشیمان شدم از سئوالی که پرسیدم و در نهایت هم نفهمیدم علت این بی نظمی چه بود. بهرحال یاد گرفته ایم که در اینجور موارد دندان را بگذاریم روی جگر و حرف نزنیم. من هم گذاشتم و نزدم. البته من تنها نبودم، همه دندان هایشان را گذاشته بودند روی جگرشان! متأسفانه در روز سوم هم آمار فیلم های خوب، از تعداد انگشتان یک دست هم تجاوز نمی کردند. نمی دانم من بد فیلم هایی را برای دیدن انتخاب می کنم یا آنهایی هم را که نمی بینم، مثل این هایی که می بینم، دچار مشکلات عدیده هستند؟ معضل عمده ای که چه در فیلم های خارجی و چه در فیلم های داخلی ( مخصوصاً در فیلم های داخلی، علاوه بر همه ی مشکلاتِ دیگر ) دیده می شود، معضل نبودِ یک طرح و فیلم نامه ی خوب است. همه ی فیلم ها مشخصاً از این کمبود رنج می برند. این باعث شده سطح فیلم ها نسبت به دوره های گذشته، بسیار پایین تر باشد. (بیشتر…)

روزنوشت های سی اُمین جشنواره ی فیلم کوتاه تهران – قسمت دوم

روزنوشت های سی اُمین جشنواره ی فیلم کوتاه تهران – قسمت دوم

امروز روز دوم نمایش فیلم ها بود. سخت ترین کار در هر جشنواره ای، انتخاب درست فیلم ها و تنظیم ساعت برای دیدن آثار مورد نظر است در عین حالی که فیلم های دیگر را هم از دست ندهیم و تداخل نداشته باشیم. این قضیه مخصوصاً درباره ی جشنواره ی فیلم های کوتاه که در هر سآنس، بیش از هفت هشت فیلم نمایش داده می شود، نمود بیشتری دارد و بالطبع زمانبندی هم سخت تر است. ضمن اینکه برعکس سال های قبل، امسال هیچ فیلمی باز پخش نمی شود و این کار را سخت تر هم کرده است. نسبت به روز قبل، امروز کمی شلوغ تر بود و مطمئناً طی روزهای آینده شلوغ تر هم خواهد شد. اما برویم سراغ فیلم هایی که امروز در بخش های مختلف، موفق به دیدن شان شدم با این توضیح که امروز فیلم بلند « سر به مهر » ساخته ی هادی مقدم دوست هم نمایش داده شد که به زودی یادداشتی بر آن در سایت قرار خواهد گرفت. (بیشتر…)

سینمای خانگی من – نقد و بررسی فیلم