نگاهی به فیلم ماه Moon

نگاهی به فیلم ماه Moon

  • بازیگران: سام راکوِل ـ کوین اسپیسی و …
  • فیلم نامه: ناثان پارکر براساس داستانی از دانکن جونز
  • کارگردان: دانکن جونز
  • ۹۷ دقیقه؛ محصول انگلستان؛ سال ۲۰۰۹
  • ستاره ها: ۴ از ۵

شما، خودتان هستید؟!

خلاصه ی داستان: سَم بِل، فضانوردی ست که مسئولیت دارد به مدت سه سال، در یک ایستگاه فضاییِ تحقیقاتی کار کند تا مدت مأموریتش تمام شود. اما وقتی او بر اثر حادثه ای زخمی و بعد از به هوش آمدن متوجه می شود که یک نفر دیگر، درست شبیه خودش در فضاپیما می چرخد، حقیقت، کم کم روی دیگرش را نشان می دهد …

یادداشت: چه حسی بهتان دست می دهد وقتی بفهمید شما، خودتان نیستید؟ یعنی خودِ واقعی تان نیستید؟ وقتی متوجه بشوید شمای اصلی، در واقع یکی دیگر بوده و شما، کپی آن آدمِ اصلی هستید که تمام احساسات و افکارش، فقط بهتان “منتقل شده”؟ این حقیقتِ تلخی ست که سَم بِل، این فضانورد تنها و بیچاره، با آن مواجه می شود. او کم کم می فهمد که اینهمه احساس عشق و علاقه ای که از این راهِ دور، روانه ی همسر و فرزندش می کرده، تصوری بیش نبوده. گردانندگانِ این ایستگاه فضایی، محیط را برای او طوری بازسازی کرده اند که او تصور بکند یک انسان است، که یک موجودِ واقعی ست، اما وقتی با کپیِ خودش مواجه می شود، ذره ذره پی می برد که خودش هم کپیِ یک سَم بِل اصلی ست و عینِ او، هزاران کپیِ دیگر از سَم بِل وجود دارد که هر سه سال یکبار، در ایستگاه فضایی به کار گمارده خواهند شد. فیلم از بحرانِ هویتی حرف می زند که شخصیت داستان با آن دست به گریبان است. تلاش کپیِ سَم  یا به عبارتِ درست تر، کپیِ کپیِ سَم، برای نجاتِ او از این مخمصه، تلاشی در جهت نیل به احساسات واقعی و عواطف حقیقی و در کل انسانیت آدم هاست. کپیِ کپیِ سَم ابتدا تصمیم می گیرد، سَمِ اول را به زمین بفرستد اما وقتی می بیند او دچار زوال جسمانی شده، با رضایت خودِ او، تصمیم می گیرد به زمین برود. جمله ی آخرش به آن کامپیوترِ سخنگو، همان قلبِ داستانِ فیلم است: (( ما برنامه ریزی نشدیم، ما آدمیم. )) کپیِ کپیِ سَم، می خواهد انسان باشد، همانطور که کپیِ سَم هم می خواست. بازگشت به زمین، نمادی ست از همین بازگشت به انسانیت و فرار از سردی و تنهایی که محیط خشک و خالی و یخ زده ی ماه، نمایانگر آن است. واقعاً چه فرقی می کند که کدامشان خودش را به زمین برساند؟ یکی از سَم ها هم اگر خودش را به زمین برساند، انگار آن یکی رفته باشد.

  مردِ تنهای ماه ...

مردِ تنهای ماه …

یادداشتِ “کُدِ منبع“، فیلم دیگرِ دانکن جونز، در همین سایت

۲ دیدگاه به “نگاهی به فیلم ماه Moon”

  1. Navide می‌گه:

    همین الان، ۸ بهمن ۹۴ ،اینو شبکه ۴ نشون داد و من اومدم راجع بهش تو اینترنت ی سرچ کنم..
    وآاای خــــــــــدای من! خیـــــلی عجیب بود و غریب…
    ترس از اینکه ،الان “من کـــــی هستم”؟! و “در کـــــدام زمان وجود دارم “الان. منو فراگرفت!:(
    فقط افرادی این دو جمله رو درک میکنند ک احساس و افکارشون لبریز شده
    ..

    تنها خداهست ….وماقسمتهایی ازش،که در زمانها (سیارات مختلف) وحود داریم ..

    …..

پاسخ دادن

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

سینمای خانگی من – نقد و بررسی فیلم