نگاهی به فیلم باید درباره ی کوین حرف بزنیم We Need to Talk About Kevin

نگاهی به فیلم باید درباره ی کوین حرف بزنیم We Need to Talk About Kevin

  • بازیگران: تیلدا سوینتن ـ جان سی ریلی ـ ازرا میلر و …
  • فیلم نامه: لین رمزی ـ راری کینیر براساس رمانی از لاینل شرایور
  • کارگردان: لین رمزی
  • ۱۱۲ دقیقه؛ محصول انگلستان، آمریکا؛ سال ۲۰۱۱
  • ستاره ها: ۴ از ۵

باید درباره ی این فیلم حرف بزنیم …

خلاصه ی داستان: از ازدواج اوا و فرانکلین، کوین به دنیا می آید. پسری که چندان عادی نیست و کارهای خشونت آمیزش، دل اوا را می لرزاند و او را به ستوه می آورد. کوین هر چه بزرگتر می شود، کارهای وحشتناک تری هم انجام می دهد …

یادداشت: لحظاتی در فیلم وجود دارد که شدیداً اعصابتان را تحریک خواهد کرد. ساختار درهم ریخته ای که رمزی برای این داستان تکان دهنده انتخاب کرده، مخاطب را شدیداً درگیر نگه می دارد. صحنه ها، بی محابا از پس هم می آیند و گذشته و حال و آینده را در هم ترکیب می کنند و کم کم باید از بین آنها داستان را درک کرد. البته هر چه به سمت انتها می رویم، این ترکیب شدن زمانی هم کمتر می شود و جواب خیلی از صحنه هایی که تا کنون برایمان بی معنی جلوه می کرده، روشن می شود و همین امر، وادارمان می کند بار دیگر فیلم را ببینیم. البته اگر طاقت داشته باشیم! در فیلم هیچگاه خشونت نمی بینیم. مثلاً نمی بینیم که کوین چطور حیوان خانگی خواهرش را سر به نیست کرده و تنها اثر کار او را شاهدیم و یا حتی کور کردن چشم خواهرش را هم هیچ وقت نمی بینیم. از همه مهمتر خشونت ترسناک پایانی اثر هم به شکل مستقیم نشان داده نمی شود و با تمام این اوصاف، قلب آدم به درد می آید و اعصاب آدم تحریک می شود. انتخاب خوب بازیگرانی که در سنین مختلف، نقش کوین را بازی می کنند، باعث شده شخصیت او واقعاً ترسناک از آب در بیاید. هیولایی که معلوم نیست چطور به اینجا رسیده. دیالوگی بین او و اوا رد و بدل می شود که قرار است ریشه یابی شخصیت کوین باشد. جایی که به اوا می گوید: (( بعضی وقتا می تونی خیلی خشن باشیا. )) و اوا جواب می دهد: (( تو که خودت از من بدتری. )) و کوین می گوید: (( آره هستم. فقط نمی دونم اینو از کی به ارث بردم. )) فیلم با تصاویر مختلفی که از زندگی قبل از ازدواج اوا نشان می دهد سعی می کند راهگشای اتفاقات آینده باشد. شروع فیلم با صحنه ی جشن گوجه فرنگی ست. جایی که اوا در میان خیل عظیم آدم ها، در گوجه های له شده، غوطه می خورد. جشنی که نوعی کاتارسیس جمعی را نشان می دهد و البته خشونتی که در پس این کاتارسیس وجود دارد. اتفاقاً آشنایی اوا و فرانکلین هم در همین جا رقم می خورد که موجب به دنیا آمدن کوین می شود. از این به بعد است که رنگ قرمز به موتیفی تکرار شونده تبدیل می شود و البته صحنه هایی  هم که اوا دایم در حال پاک کردن رنگ قرمز جلوی درِ خانه اش است که بعداً می فهمیم علت این رنگ ها چیست، چندین بار تکرار می شوند تا شاهد مادری باشیم که انگار یک عمر باید جور فرزندش را بکشد. انگار محکوم است تا او را دوست داشته باشد. انگار کوین، تقاص گناهانی ست که انجام داده و حالا باید پسشان بدهد و اینجاست که داستان به جز رابطه ی مادر و فرزندی، وارد بُعدی دیگری می شود که به غنای اثر می افزاید. در قسمتی از فیلم، کوین کوچک چنین جمله ای به اوا می گوید: (( فقط چون به یه کاری عادت کردی دلیل نمی شه که از اون کار خوشت بیاد. تو به من عادت کردی. )) ماجرا وقتی هولناکتر می شود که کوین، حالا که در زندان به سر می برد، در جواب اوا که پرسیده چرا این کارها را کرده، می گوید خودش هم مطمئن نیست.

 ازرا میلر، در نقش کوین نوجوان، وقتی که با آن چشمان نافذ و لحن ترسناکش، به اوا می گوید: (( نکته ای وجود نداره. نکته همینه! ))، آدم را به وحشت می اندازد.

ازرا میلر، در نقش کوین نوجوان، وقتی که با آن چشمان نافذ و لحن ترسناکش، به اوا می گوید: (( نکته ای وجود نداره. نکته همینه! ))، آدم را به وحشت     می اندازد.

۲ دیدگاه به “نگاهی به فیلم باید درباره ی کوین حرف بزنیم We Need to Talk About Kevin”

  1. حسين اخلاقي قنواتي می‌گه:

    به نظر من فیلم خوش ساختی بود.کمتر فیلمی دیدم که مانند این اثر روی من تاثیر بزاره.در هر صورت باید گفت فیلم مشکل یک خانواده را نشان میدهد که گریبانگیر یک اجتماع میشود.من هر چه خودم را جای پدر کوین یا مادر کوین میزارم نمیتوان تصمیم درست را گرفت همانطور که در فیلم میبینیم که پدر کوین میگوید فعلا تا تابستان تحمل میکنیم ببینیم چه میشود.اینجا مسئله زمان است که تعیین میکند.غیر از این هر چه باشد کوین عضوی از خانواده است.همچین مشکلاتی در اجتماع امروزی زیاد دیده میشود.که باعث میشود در واقعیت نوجوان آمریکائی هم کلاسی های خود را به گلوله ببندد.(اشاره به حادثه اخیر سیاتل)
    به نظر من برای همچین مشکلی تنها راه حل این است که مریض را پیش روانپزشک برد نه خودمان از سر دلسوزی یا ترحم مثله مادر کوین که در فیلم کوین را برای گلف به بیرون میبرد و هنگام خوردن شام کوین به مادرش تمام قصد او را از بیرون بردن به صورت وحشتناکی بیان میکنه.

پاسخ دادن

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

سینمای خانگی من – نقد و بررسی فیلم