نگاهی به فیلم Detachment

نگاهی به فیلم Detachment

  • بازیگران: آدرین برودی ـ ارسیا گی هاردن ـ سمی گایل و …
  • فیلم نامه: کارل لوند
  • کارگردان: تونی کِی
  • ۹۷ دقیقه؛ محصول آمریکا؛ سال ۲۰۱۱
  • ستاره ها: ۲ از ۵

مرد بی چهره در کلاسِ درسِ خالی

خلاصه ی داستان: هِنری، معلم جوانی ست که به شکل موقتی وارد مدرسه ای می شود. او در عین حالیکه با دانش آموزان کلاسش مشکل دارد، در زندگی شخصی هم اوضاعش چندان مناسب نیست …

یادداشت: “داری کجا می ری؟”؛ این جمله ی اریکا، دختر خیابانی که هنری بعداً با او رابطه ای عاطفی برقرار می کند، در گوش هنری زنگ می زند و طنین می افکند. فیلم، داستان زندگی هنری ست؛ معلمی که گیج و سرگردان به نظر می رسد. بهتر است بگویم، معلمی که “قرار است” گیج و سرگردان به نظر “برسد”، چون ما علناً جز داستان های بی ربط و اضافه و ساختاری شلخته، چیزی از این سرگردانی نمی بینیم. به این داستان ها توجه کنید: آن معلم پیر سرحال و حاضر جواب که می خواهد به آن دختر هفت خط بفهماند که باید مناسب محیط مدرسه لباس بپوشد، رابطه ی پایان یافته ی مدیره ی مدرسه با همسرش و اینکه قرار است از کار بیکار شود، آن یکی معلم که چهره ای احمقانه دارد، بچه ها مسخره اش می کنند و لحظه ای هم در خانه می بینیمش که کسی به او اهمیت نمی دهد، آن معلمه ی آسیایی که معلوم نیست چه مشکلی دارد. آن دختر چاق عکاس که باز هم معلوم نیست مشکلش چیست و چرا خودکشی می کند و … فیلم دقیقاً همینقدر آشفته است. می خواهد هزار تا حرف بزند، اما همه چیز را نصفه و نیمه رها می کند و باعث می شود تماشاگر نتواند با شخصیت اصلی داستان یعنی هنری ارتباط برقرار کند و بفهمد خلاصه مشکل او چیست و چرا اینقدر از زندگی بیزار است. اولش احساس می کنیم به سبک فیلم هایی که یک معلم وارد کلاسی می شود و روی بچه های تخس آنجا تاثیر می گذارد، قرار است شاهد چنین فضایی باشیم اما جز همان ابتدا، که هنری به خاطر بی ادبی یک پسر، او را از کلاس اخراج می کند، دیگر تا آخر داستان، هیچ نکته ی خاصی از این موضوع نمی بینیم تا ناراحتی بچه های کلاس در پایان داستان و زمانی که هنری قرار است آنجا را ترک کند، باور پذیر جلوه کند. در این میان شاید تنها داستان آن دختر بامزه ی خیابانی که رابطه ای با هنری برقرار می کند، کمی یخ داستان را آب کند و باعث بشود پای فیلم بنشینیم. در نتیجه، این فیلم تبدیل شده به اثری که می خواسته همه چیز باشد و درباره ی مشکلات همه ی قشرهای سنی حرف بزند اما متأسفانه بسیار سطحی به مسائل و مشکلات نزدیک شده است.

  پر حرف و آشفته ...

پر حرف و آشفته …

۴۶ دیدگاه به “نگاهی به فیلم Detachment”

  1. sdf می‌گه:

    خیلی بی انصافانه در مورد این فیلم زیبا صحبت کردی

  2. رامین می‌گه:

    این فیلم فلسفی رو وقتی با نظریه گسست آشنا نیستی بهتر در موردش صحبت نکنی چه برسه بخوای نقدش کنی

    متاسفم برات

    • damoon می‌گه:

      بله، با نظریه ی گسست آشنا نیستم اما با فیلم بد یا خوب آشنا هستم!

      • revo می‌گه:

        باهات موافقم زیاد به حرف دیگران اهمیت نده. من یه زمانی با برادرم سر یه فیلم نزدیک بود درگیر بشم! گفتم خوبه نامرد خندش گرفت. من اون زمان واقعا فک میکردم فیلم خوبیه! بعدا که کلی فیلم دیدم دیم بابا من جای برادرم بودم به خنده رضایت نمیدادم! باید از آسیا اروپا ارژانتین و آفریقا و…. فیلم ببینیم باید فیلمهای چندین دهه گذشته رو ببینیم و….
        بعضی از وقتها یه فیلمی خوبه خیلی هم خوبه ولی چون یه کپی بوده خودبخود حالمونو بهم میزنه!
        پس زیاد از حرف دیگران هیچوقت ناراحت نشیم. وقتی که نظرشون مخالف ماست.

  3. setarareh می‌گه:

    معذرت میخوام که انقد رک میگم ولی نقدتون به شدت احمقانه و مغرضانه اس و نه از نظرِ تکنیکی نه از نظر هنری و نه از نظر عرفی قابل قبول نیست!

    • damoon می‌گه:

      بهتر است به جای توهین، انکار و یک معذرت خواهی آبکی برای رفع تکلیف، دلیل داشته باشیم. حرف خودمان را بزنیم. توهین کردن که می دانید، کار ساده ای ست؛ ساده ترین کارِ دنیا. به قول معروف: گر تو بهتر می زنی، بستان بزن!

  4. حامد می‌گه:

    با نهایت احترام متاسفم برای نقدتون.یه بار دیگه فیلم رو ببین.هیچ چیز مبهمی نداره.هیچ جایی از فیلم ناقص رها نمیشه.برون گفته این بهترین فیلم خانوادگی ۲۰۱۱ بود.این چه نقدی بود کردی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

  5. سینا می‌گه:

    چقدر این فیلمه طرفدار داره.باید ببینمش
    یک گله ازتون دارم.قبلنا وقتی تو وبلاگ می نوشتین بعضی وقتا فیلم هایی رو معرفی می کردی که با دیدنشون شگفت زده می شدم اصلا فیلم هایی که باید ببینمو از وبلاگت پیدا می کردم اما به نظرم الان سلیقت خیلی عامه شده نقدات شده پر از فیلم های بی محتوا اکشن این آخری هم که تیر خلاص رو زد در عوض خیلی از فیلم های خوش ساخت دیگه نظرتو جلب نمی کنه این عامه پسند شدنت بدجوری تو چشمه .دلم می خواد باز فیلمهای مثل شاعری یا منطقه جنگی رو معرفی کنی نه جک غول کش و ۲ اسلحه.

    • damoon می‌گه:

      هر فیلمی به اندازه ی خودش حرف برای گفتن دارد. « سلیقه ت خیلی عامه شده » را نمی فهمم. فیلم، فیلم است. هر فیلمی هم دنیای خودش را می سازد، حالا یکی خوب، یکی بد. اینگونه تقسیم بندی کردن، به محروم کردنِ خودمان از لذت سینما می انجامد. من فیلم ها را اینگونه روشنفکرنمایانه تقسیم نمی کنم. من سینما را برای ذات سینما دوست دارم.

  6. mobin می‌گه:

    سلام این فیلم رو چند بار دیدی؟؟ تنها جاهایی که ندیدی مهمترین پیام های فیلم بوده به نظرم سر سری به این فیلم نگاه کردی.

  7. MAH می‌گه:

    من بعد از تماشای این فیلم سرم گیج می رفت ، معمولاً وقتی یه فیلم تاثیر گذار دچار این حس می شم ، با احترام به نظر همه دوستان ، به نظر من هم این فیلم عالی بود .

  8. sara می‌گه:

    به نظر من فیلم فوق العاده ای بود به هر کسیم توصیه کردم دیدتش ازش خوشش اومده محتوا و موضوع فیلم در کنار بازی استادانه ی آدرین برودی چیزی رو برای گفتن باقی نذاشته

  9. مینا می‌گه:

    فیلم عالی و عمیق بود
    یه درام خوش ساخت
    اما نقد شما داغون بود

  10. ممی می‌گه:

    فیلم فوقالعاده ای بود…صحنه به صحنش آدمو جذب خودش میکرد.نقدتون خیلیم درست نیست…فقط رابطه ی هنری با اریکا جالب نبود رابطش با مزیت با پدر بزرگشو…..همش عالی جداب بود..منکه عاشق این فیلمم.

  11. بهار می‌گه:

    شما که با ساده ترین و ابتدایی ترین اصول نقد آشنا نیستی نقد نکن لطفن…

  12. سینا می‌گه:

    به نظر منم فیلم بدجوری آشفتست.ماجرای اون معلمه که کسی نگاهش نمی کرد یا اون دختر چاق تو مدرسه یاحتی دوست دختر خود هنری تو ماجرای اون دختر خیابانی گم شدن.اما اینکه چرا اینقدر تو ایران مورد توجه قرار گرفته بحث روانشناسی نیاز داره.به نظرم این حجم گسست ها یا بی توجی ها یا نامهربونی ها تو زندگی ما ایرانی ها نمود زیادی داره اونایی که کامنت گذاشتن به نظرم خودشو نو تو فیلم پیدا کردند حالا هر چقدر هم کم و پرت و پلا .چون زیاد هم اهل کنکاش فیلمنامه یا نقدر در مورد اون نبودن دلی کامنت گذاشتن.فکر کنم خودت یه بار گفته بودی که بعضی وقت ها بعضی فیلم ها احساس خوبی به آدم می دن یا آدم همینجوری بیخودی عاشقشون می شه احتمالا برای این دوستان هم همینطور بوده.

    • damoon می‌گه:

      اشاره ی خوبی ست. حتماً همینطور بوده. اما بحث اینجاست که بعضی از این به قولِ شما « کامنت های دلی » را می شود محترمانه تر هم بیان کرد. به نظرم اصلاً بحث روانشناسی و زیرساختی لازم است درباره ی افراد نابهنجاری که وقتی کسی را با خودشان مخالف می بینند، دست به هر کاری می زنند.

  13. sare می‌گه:

    سلام
    نقد آبکی ای بود …. شرم آوره که خط اصلی داستان رو رها کردید و چسبیدید به اتفاقات حاشیه ای و فیلم رو آشفته قلمداد میکنید
    فیلم آشفته نیس چرا که اگر خودت رو در نقش اول فیلم بگذاری، همان مسیر را می روی
    دلیل خودکشی دختره واقعا براتون مشخص نشده؟
    شما با کسی فیلم ببین که بتونی فیلم ببینی

  14. atefeh می‌گه:

    سلام ،نقدتون قابل احترامه ،فیلم خیلی قوی نیست اما جزء فیلمهایی هست که از دیدنش پشیمون نمیشی ،”از هم گسیختکی” نام مناسبیه برای فیلم ،فیلم با گسیختگی حروف ، به هم وصل شدن و دوباره فرو ریختشون شروع میشه ،موسیقی فیلم حس گسیختگی رو به ادم میده ، تصویر برداری نیز همینطور مخصوصا گرفتن نمای سالن مدرسه ،درسته موضوع فیلم مشکلات عصر ما و از هم گسیختگی خانواده ها و اینکه پدر و مادر ها برای پدر و مادر شدن و پذیرش این مسئولیت باید آموزش ببینن هست اما این موضوعات رو سطحی مطرح میکنه !درمورد مرگ مردیث فرمودین که باید بگم واضح بود ،فیلم به گونه ای به سرمایه داری و ابزار اون یعنی رسانه هم کوبید که با ترویج معیارها و ارزش هایی مثل” لاغر بودن و مدل بودن “نشون داد که چاقی چطور باعث دور شدن یک دختر از جامعه و بالا خره خودکشی اون میشه !

  15. محمد می‌گه:

    باید بگم نقد ناقص بود.
    نویسنده بدون اینکه چیزی از فیلم متوجه بشه ، به بیراهه میره و بعد میگه: “بسیار سطحی به مسائل و مشکلات نزدیک شده است”.
    من از فیلم دفاع نمیکنم اما برای نقد فیلم و اینکه بگیم فیلمه خوب یا بدیه باید حداقل فیلم رو بفهمیم!
    من به نویسنده توصیه میکنم کارش رو با نقد معراجی ها و رسوایی ها ادامه بده.

    • damoon می‌گه:

      نویسنده از شما به خاطر توصیه تان تشکر می کند و ادامه می دهد که اگر شما متوجه عمق فیلم شده اید، یک خطی مرقوم می فرمودید که نویسنده هم متوجه بشود!!!

  16. هادی می‌گه:

    فیلمی که اینار قصد معرفی اون رو دارم به نظرم کمتر کسی انتظار دیدنش رو میکشه! فیلم Detachment از جمله فیلمهایی نبوده که تو سایت های مختلف از اون به خوبی یاد بشه اما از همه اونایی که به دیدن فیلم خوب اهمیت میدن پیشنهاد میکنم حتماً‌ فیلم Detachment رو تماشا کنند.

    ابتدا معنی و مفهوم جمله Detachment رو باید بدونید که به فارسی میشه ” از هم گسیختگی”، حالا وقتی شما شروع به دیدن فیلم میکنید شاید اصلاً در ابتدا متوجه نشید اسم فیلم چه ربطی با موضوع فیلم پیدا میکنه اما فیلم به تدریج نشون میده که به چه دلیل Detachment نام گذاری شده…
    http://kameakhar.blogfa.com/post/8

  17. مهدی نظر می‌گه:

    با سلام
    به نظرم آشفتگی فیلم یکی از زیبا ترین صفات این فیلمه. داستان خیلی آشفته و پریشانه،درست ولی همین پریشان بودن ذهن شما رو به هم میریزه که دقیقا خواست کارگردانه تا بتونه با یه داستان سطحی فکر شمارو مشغول کنه. و باز این داستان سطحی هم خودش هنر کارگردان و نویسنده ست؛شما تمام داستان ها رو به صورت نجویده تحویل میگیری و با آشفتگی و گسیختگی میجویش. خودت ادامه داستان ها رو میسازی. این روش مثل آدامس میمونه که قورتش نمیدی ولی بیشتر از یه غذای خوشمزه میجویش(بهش فکر میکنی)
    در کل احساس میکنم باید حساب این فیلمو از بقیه فیلم هایی که فقط میخوای یه داستان تحویلت بدن جدا کنی و اون رو به عنوان عرضه کننده و تلقین کننده یه طرز تفکر به حسابش بیاری.
    اگه این طوری فیلمو نگاه کنی متوجه میشی خیلی هم قشنگ و زیبا ست.

  18. mjb می‌گه:

    لطفا به اسم فیلم دقت کنید تا سبک ساختش آشفته به نظرتون نیاد

  19. فراستی می‌گه:

    شاید به نظر شما اخراجی ها۳ فیلم پرباری باشه استاد!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

  20. محمد می‌گه:

    استاد عزیز. من واقعا مایلم بدونم فیلمهای مورد علاقه شما چیست
    این فیلم بسیار عمیق هست. تنها توجیهی که به ذهن من میرسه اینه که شما در زندگی خیلی بهت خوش گذشته و حوصله افسردگی نداری. آدمهای سرخوش هم اصولا زیاد به فکر عمیق فرو نمیرن و نتیجش میشه این که وقتی این فیلم رو میبینن یه همچین نقدی مینویسن.
    منتقد کارش فحش نگاری نیست ذوست عزیز. اگه میخوای نقد کنی باید با یه سری اصول اولیه تفکر و روانشناسی آشنا باشی

  21. علیرضا می‌گه:

    سلام نقد قابل توجهی بود ممنونم برای بار اول دیدن تقریباً حق میدم به نظر دوستان اما وقتی نظر شما رو خوندم و دیدم آشفته بودنش قشنگ معلومهچون چراهای بیشتری به جواب نمیده و واقعیت جامه ای رو که دنبال تقلید میگردی ازش م رو نشان میداد اگر شد چند نمونه از این فیلم ها رو اگر سراغ دارید به من معرفی کنید ممنون میشم از بی احترامی بعضی ها بنده عذرخواهی میکنم از شما

    • damoon می‌گه:

      سلام و ممنون از شما. فقط من متوجه نشدم منظورتان از (( چند نمونه از این فیلم ها )) چه بود؛ چند نمونه از چجور فیلم هایی؟ اگر منظورتان را مشخص تر بفرمایید، شاید بتوانم کمکی کنم.

      • علیرضا می‌گه:

        سلام
        ممنونم منظور از فیلمهایی که واقعیت جامعه اروپا و امریکا را نشان میدهد

        • damoon می‌گه:

          مثال شما خیلی کلی ست؛ بهرحال هر فیلمی که ساخته می شود، بخشی از واقعیت های یک جامعه را به نمایش می گذارد. اگر بیشتر فیلم ببینید، در هر فیلم، بخشی از واقعیت را خواهید دید. در « سینمای خانگی من » اگر بگردید، فیلم های زیادی پیدا می کنید که هر کدام شان چنین خصوصیتی داشته باشند.

  22. coldplay می‌گه:

    من این فیلم را خیلی دوست دارم.به نظرم فیلم خوبی هم هست البته شاید نه اونقدر که من دوسش دارم.من بهش از دید خودم ۴ میدم اما شاید از دید سینمایی ۳حق اصلی اش باشه.مانیفست هایی راجع به زندگی میده اما فکر می کنم از دید سینمایی به اثر فقط چسبیده تا اینکه درونش باشه…
    بهر حال حداقل من این فیلم را خیلی دوست دارم و لذت بردم.

    چه قدر بده که کامنت گذاشتن بلد نیستیم…

  23. arman می‌گه:

    دوست من یکی از بدترین نقدهایی بود که خوندم :)

  24. bamdad می‌گه:

    متاسفانه بنظر میرسه که فیلم فقط با نگاه شما به زندگی در تعارض بوده و بخاطر همین باعث شده چنین نظری در موردش بدی,شما اصلا نفهمیدی که این فیلم در مورد چی هست

  25. mamado می‌گه:

    فیلم فوق العاده ایه و اگر با دقت دیده بشه میشه فهمید که همه چیز به درستی سر جاش هست. فکر میکنم نقد منصفانه نبود و حتی با در نظر گرفتن تفاوت سلیقه ها باز هم نمیشه یه فیلم تحسین شده رو اینقدر منفی نقد کرد.

  26. اولدوز می‌گه:

    با سلام
    فکر میکنم این فیلم در تمامی جوامع و همه ی انسان ها مصداق داره. و فضای جامعه صنعتی و انسان های تحت سلطه و عاجز رو به زیبایی به تصویر میکشه. معنویتی که برای نجات انسان در چنین فضای حکم نوش دارو رو داره. هنری از چنین معنویتی برخورداره اما این معنویت فقط در بعد یک انسان برای نجات این جامعه اسیر کافی نیست. فیلم انسان های مسخ شده رو نشون میده که مقاومتی در برابر ان چه که به آنها تحمیل میشه رو ندارن و چون کودک اند و بنیه در ان ها شکل نگرفته لاجرم قربانی اند.

  27. مرتضی نوری می‌گه:

    دامون جان اجازه بده کمی با نظرت مخالف باشم . اول اینکه این یه فیلم استعاری و انتزاعی و تعمیم پذیره ، من ۳ بار تا حالا فیلم رو نگاه کردم و بازم دوست دارم نگاه کنم . در مورد یه چیزهایی باهات موافقم مثلاً من چیزی از مفهوم مدّ نظر فیلم برای مدیر مدرسه که قراره عوض بشه متوجه نشدم اما فکر میکنم میخواد بگه وقتی لیدر و مدیر یه مجموعه ی آموزشی و تربیتی در روابط عاطفی زندگی شخصیش ناموفق باشه قطعاَ نمیتونه مدیر خوبی برای اون مجموعه باشه.در کل فیلم زیاد روی بیان خط داستانی تاکیدی نداره و مفاهیمش رو با دیالوگ های عمیق و تفکر بر انگیزش مطرح میکنه.

  28. محمد می‌گه:

    من از این فیلم خیلی خوشم اومد اما نه متخصص سینما هستم و نه منتقد در نتیجه ایرادی از این نظر به نقدتون نمی گیرم.
    اما ایراد ویرایشی پرتکرار در نقدتون به کار بردن کلماتی مثل مدیره و معلمه است که در زبان فارسی ایراد داره. در زبان فارسی از بکار بردن علامت “ه” برای مونث باید خودداری بشه.
    راستش این توی کتابهای درسی دبیرستان هم هست.

    • damoon می‌گه:

      ممنون از شما. نمی دانم چرا می گویید «باید»؟ من متخصص زبان شناسی نیستم اما فکر می کنم غلط هم نباشد. حالا شاید چندان هم زیبا نباشد اما مطمئناً غلط نیست. بهرحال ممنونم.

  29. علی می‌گه:

    دامون عزیز ، فیلم آشفته نیست ، روایت آشفتگیه . توی این قحطی سینمای خوب که مجبوریم مدام فیلمای قدیمی رو باز ببینیم ، واقعا از دیدنش لذت بردم . این فیلم شاهکار بود .

  30. سهیلا می‌گه:

    دامون عزیز…. من این فیلم را به پیشنهاد یکی از دوستان دیدم فیلم خوب وقابل تآملیه….شاید آنچه تو ذوق شما زده اینه که این فیلم داره لیست وار به مشکلات سیستم آموزشی در امریکا بیان میکنه…..برای همین نمی تونه عمیق وارد زندگی یکی از قهرمانان داستان بشه ونتیجه ای به ببینده تحویل بده….وقصدش از بیان این معضلات ودرواقع (گسست ها) این است که باید در روش های آموزشی مون تجدید نظر کنیم ومتاسفانه….. راه حلی هم ارائه نمیده ….بجز اینکه باید انسانهای اطرافمان را ببینیم وبهشون اهمیت بدیم چون انها به این توجه ودیده شدن نیاز دارن واین توجه درنجات انسانها از هم گسیخته بسیار مهم است نمونه اش میتونیم در مورد دخترنوجوان خیابانی ببینیم….من معلمم در کشور خودمون هم بسیار نیاز به این تغییر در سیستم آموزشی حس میشه و…..ارتباط با خانواده ها وبررسی پیشینه زندگی دانش آموزان…….امسال دو دانش اموز دختر راهنمایی داشتیم که خودکشی کردن..اونم درمدارس نمونه…

  31. نفیسه می‌گه:

    این زیباترین ، کامل ترین و عمیق ترین فیلمی بود که به عنوان یک معلم دیدم. گاهی اشکال از درک ماست نه از پیام.

  32. sadaf می‌گه:

    من واقعا از دیدن این فیلم لذت بردم و غمگین شدم گریم گرفت به فکر فرو رفتم به زندگی خودم فکر کردم و دیدم واقعا تمام حرف هایی که تو این فیلم زده شد به وفور تو زندگی همه ی ما دیده میشه و داره بیشترم میشه من واقعا دلم گرفت از اعماق وجودم این فیلم رو درک کردم تک تک کاراکتر هارو درک کردم من واقعا به نویسنده و به کارگردان و تمامی بازیگراش و هرکسی که همچین حس واقعی از زندگی امروزی همه ی ما دادن احترام میذارم و خوشحالم که با همچین اثر با ارزشی آشنا شدم امیدوارم خدا همه ی مارو ازین حالت غمگین و سردرگم نجات بده ازین دل های غمگین دل های گرفته کاش کسی به فکر ما بود…
    من بی رحمانه نقد کردن رو نمیپذیرم چون هرکسی سلیقه ای داره و داستانی کاش کمی بیشتر تأمل میکردی روی فیلم

پاسخ دادن

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

سینمای خانگی من – نقد و بررسی فیلم