نگاهی به فیلم دلیر Courageous

نگاهی به فیلم دلیر Courageous

  • بازیگران: الکس کندریک ـ کن بول ـ  کوین داونز و …
  • فیلم نامه نویسان: استفن کندریک ـ الکس کندریک
  • کارگردان: الکس کندریک
  • ۱۲۹ دقیقه؛ محصول آمریکا؛ سال ۲۰۱۱
  • ستاره ها: ۱ از ۵

پدرای خوب کجا می رن؟!*

خلاصه ی داستان: ماجرای چهار پلیس خانواده دوست که سعی می کنند چه در کار و چه در زندگی فقط خوب باشند، خوب و خیلی خوب!

یادداشت: یعنی می خواهم بگویم این فیلم دستِ هر چه فیلم سینمای دینی و اعتقادی خودمان را از پشت بسته است! باور بفرمایید در سینمای خودمان هم، چنین سفت و سخت، مردانی را ندیده بودم که چپ و راست به فکر خانواده شان باشند، آنطور غلو شده عاشق بچه هایشان باشند، به کلیسا و خدا و این حرف ها، گیر بدهند و هی از عشق به پروردگارشان دادِ سخن بدهند. واقعاً جالب است. فیلم آنقدر به سمت اخلاقی شدن رفته که از شدت اخلاقیات، مسخره از آب در آمده و همه چیز در آن رنگ و بوی سریال های آبکی و خرافات گونه را گرفته؛ از آن سریال هایی که در آن، یک نفر کار خوب می کند و همان لحظه، نتیجه اش را می بیند. مثلاً دقت کنید به جایی که خاویر، آن کارگر مکزیکی، آن مرد خانواده دوست و عاشق زن و بچه، آن مرد زحمت کش و عرق ریز، از کار اخراج شده و خسته و درمانده در کوچه ها پرسه می زند. ناگهان یکی از پلیس های داستان از داخل حیاط خانه اش او را صدا می کند و با روزی ۱۵۰ دلار ( ! ) به کار فرا می خواندش و خاویر هم هاج و واج، می پذیرد اما بعداً ما و خاویر متوجه می شویم که آن روز از قضا ( ! ) پلیس داستان، منتظر کارگر دیگری بوده که نام او هم خاویر است! اینگونه منطق های کارتونی، در جای جای فیلم وول می خورند و داستان، تنها تبدیل شده به یک سری تصاویر مبتدیانه و ضعیف، از چند تا پلیس که این پلیس بودنشان، البته هیچ تأثیر و کارکردی در فیلم ندارد و صرفاً یک شغلی ست که این آدم ها دارند تا وقت بگذرد. مثلاً اگر اینها نجار هم بودند، تفاوتی ایجاد نمی شد. تأکید بیش از اندازه و بسیار زیاد بروی این موضوعات که: “پدرها باید به فکر فرزندانشان باشند” یا “پدرها باید به خانواده تعهد داشته باشند” یا “پدرها باید بچه هایشان را به کلیسا ببرند و آن ها را عاشق پروردگارشان کنند” و از آنطرف، نبودِ یک داستان منسجم و جذاب، لحنی شعاری و غلو شده به کار داده و البته همه چیز را سطحی کرده. از در کنار هم قرار دادن چنین فیلم اخلاقی ای که در تحکیم روابط خانواده و روی آوردن به دین تلاش می کند، آنهم در حالیکه در آمریکا و در سیستم سینمایی آنجا ساخته شده، با مثلاً یک فیلم تین ایجری مثل “خیابان جامپ شماره ۲۱″ که چون به تازگی دیدمش، بیشتر در ذهنم مانده که پر است از مسائل جنسی و حرف های آنچنانی و شوخی های شدیداً زننده، به نکته ی جالبی می رسم؛ درباره ی کیفیت ها حرف نمی زنم. درباره ی تنوع موضوع و آزادی حرف می زنم. هنر یعنی همین. یعنی خلق کردن و خلق کردن. سینما هنر محدودیت برداری نیست. همچون دیگر هنرها. باید ساخت تا بتوان تجربه کرد، نتیجه گرفت و فضاهای متفاوتی بوجود آورد. نکته ای که متأسفانه در فضای مریض سینمای ما، امکانش نیست. لازم است بگویم چرا؟

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

*از دیالوگ های فیلم

  یکی از آن پدرهایی که تهِ خوبی ست!!!

یکی از آن پدرهایی که تهِ خوبی ست!!!

۴ دیدگاه به “نگاهی به فیلم دلیر Courageous”

  1. مصطفی بهادری بیرگانی می‌گه:

    سلام رفیق

    خوب توی تصویر بالا این پدر به پسر میگه تنها ارتباط خانوادگی هست(ولو یک طرفه) و ما دوست داریم تو بیای بشناسیمت(خوب این شاید از نظر اونری ها دگم باشه ونه اینجا)…مگر خوب بودن چی عیبی داشت که عیبش شمریم؛ که صداقت را حتی آن موقع که کور سویی و آب باریکه ای تازه یافتیم بخاطر ثروت حقیقی که همان پیمان الهی که به سخن و شهادت پذیرفتیم ناچیز بشمریم و به کارفرما بگوییم نه*، زیر سؤال ببریم که شعاریست(؟)؛ مگر شعور چه عیب دارد که بزرگی فرمود اعتقاد را سه ستون است آنچه بردلست…آنچه میگویی…و همانکه عمل می کنی.

    توی صحنه ای که از خاویر مثال زدید قابل تأمل است…به قول اون که گفت کد خدا شانس است.
    راستی بخاطر من یک بار دیگه ببینش!

    http://www.imdb.com/list/v2zAf9kzE3I/?start=101&view=detail&sort=listorian:asc

    ___________

    *اشاره به صحنه ای که اغلب منجر به اخراج امثال خاویر می شود اما او با پافشاری بر صداقت گفت نه من پیمان بستم…او ممکن است دزدی کند چرا که در قشار واقع می شود…ممکن است زنا کند که همتایی نیابد…کلا کلا دروغ از او ساخته نیست مؤمن دروغ نمی گوید_صادق(امام۶)

    • damoon می‌گه:

      سلام
      متن تان گنگ بود اما منظورتان را تا حدودی متوجه شدم. با حرف های قشنگ، یک اثر بد، خوب نمی شود! تحلیل یک فیلم تفاوت دارد با استفاده از کلمات قصار برای توضیح دادنش. اینکه شما خوشتان آمده از فیلم، موضوعی جداست. ممنون.

  2. ali می‌گه:

    سلام
    من دقیقا نمیدانم شما چقدر از سینما و هنر در آن اطلاع دارید و اصلا تحصیلات شما در چه حد است
    من این فیلم را بیش از ۴ بار دیدم و بهیچ وجه تفسیر شما را نپسندیدم اینطور که از نوشته های شما متوجه شدم اگر در این فیلم مثل فیلمی که شما ازش نام بردید پر بود از صحنه های غیر اخلاقی حتما از آن تعریف میکردید اما چون به ارزش های انسانی و اخلاقی توجه کرده مورد هجمه واقع شده است در این فیلم اعتقاد به خدا , صداقت , درستکاری و دوری از هر گناه نا بخشودنی موج میزند اقفاقات نیز مبین همین امر است شاید تا بحال برای شما اتفاقات از این دست نیفتاده که به آن اعتقاد نداری اما من بسیار از این موارد که برای مرد مکزیکی افتاده است را دیده ام پیشنهاد میکنم یک بار دیگر آن را ببینید و کلمات آن را خوب تجزیه و تحلیل کنید منتها قبلش خدا را بیش از بیش در نظر داشته باشد

    • damoon می‌گه:

      سلام
      اتفاقاً متقابلاً من هم دقیقاً نمی دانم که چقدر از سینما و هنر آن اطلاع دارید و اصلاً تحصیلاتِ شما در چه حد است!!!
      ممنون از شما.

پاسخ دادن

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

سینمای خانگی من – نقد و بررسی فیلم