نگاهی به فیلم دیکتاتور The Dictator

نگاهی به فیلم دیکتاتور The Dictator

  • بازیگران: ساشا بارون کوهن ـ بن کینگزلی ـ  آنا فاریس و …
  • فیلم نامه: ساشا بارون کوهن ـ الک بِرگ ـ دیوید مندل ـ جف شفر
  • کارگردان: لری چارلز
  • ۸۳ دقیقه؛ محصول آمریکا؛ سال ۲۰۱۲
  • ستاره ها: ۲/۵ از ۵

دیکتاتورِ وادیا

خلاصه ی داستان: علاءالدین، دیکتاتور خون خوار و دیوانه ی کشوری به نام وادیا، برای سخنرانی در سازمان ملل به آمریکا می آید اما توطئه ی معاونش برنامه را بهم می ریزد …

یادداشت: فیلم قصد دارد به نقد دیکتاتوری بپردازد و از آن مهم تر این کار را به وسیله ی کمدی انجام بدهد. نگاه کمدی و اغراق گونه به این دیکتاتور دیوانه و بچه صفت ( او همیشه دوست دارد کسی بغلش کند. نویسندگان، اینگونه، اشاره ای دارند به گذشته ی همه دیکتاتورها و آدم های دیوانه ی دنیا؛ اینکه شاید نبودِ یک آغوش گرم، آنها را به این حال و روز دچار کرده باشد. عکس های فراوانی که علاء الدین روی دیوار چسبانده و نشان از خوابیدن او با همه ی آدم های معروف حتی آرنولد (!) دارد، در عین حال که جنبه ی طنز دارد، به همین جنبه ی افسرده کننده و زیر خروارها خاک مدفون شده ی آدم هایی اینچنینی می پردازد که دنبال آغوش گرم می گردند ) اجازه ی شوخی های فوق العاده ای را در ابتدای داستان می دهد، مثل برگزاری المپیک در کشور وادیا و شرکت کردن خود دیکتاتور در همه ی مسابقات و برنده شدن همه ی مدال های طلا! حالا این دیکتاتور دیوانه، برای متحول شدن، باید مسیری را طی کند. نویسندگان طی ایده ای ” سلطان و شبان” ی ( اشاره ام به سریال سلطان و شبانِ خودمان است که جای شاه و چوپان عوض می شود ) دیکتاتور داستان را وارد زندگی عادی می کنند که این منجر به آشنایی با دختری می شود که باعث تغییر زندگی دیکتاتور می گردد. او مجبور است در نهایت، ایده های ترسناک خود را تغییر بدهد و نگاهش به دموکراسی را عوض کند و این کار تنها از عشق برمی آید. عشق او به دختر، همه چیز را تغییر می دهد و ملتی را آزاد می کند. اما مشکل بزرگ فیلم، شوخی های زننده و شدیداً آزاردهنده اش است که اگر در روند روایت تأثیرگذار بودند، حرفی نبود اما متأسفانه اینگونه نیستند. شوخی هایی که بدون در نظر گرفتن مصالح داستان، فقط “هستند” که “باشند”. حجم زیاد این شوخی های اکثراً جنسی، آنقدر بالاست که خیلی جاها باعث دلزدگی می شود و اعصاب را خرد می کند.

  علاء الدین شما را یاد چیزهایی نمی اندازد؟!!!

علاء الدین شما را یاد چیزهایی نمی اندازد؟!!!

۴ دیدگاه به “نگاهی به فیلم دیکتاتور The Dictator”

  1. amin می‌گه:

    سلام . با تشکر از این پست . بتید بگم که این فیلم فرا تر از حدی که فرمودید مشکل اخلاقی داره . این نشان هنده ی این هست آمریکا این هدف رو در سر داره که با عادی کردن این فیلم ها در جامعه بی ادبی و بی بند و باری رو رواج بده .

    • damoon می‌گه:

      سلام
      همانطور که گفته ام، شوخی های فیلم اگر در جهتِ داستان بودند، حتی اگر زننده تر از این هم بودند، مشکلی نبود. آمریکا « هدفی » در سر ندارد دوست عزیز! ما هستیم که همه چیز را « هدفمند » می بینیم. رواج بی ادبی هم ربطی به این چیزها ندارد که به راحتی حکم صادر می کنیم. مگر در جامعه ی ما که فیلم هایمان مثلاً « با ادبی » هستند، مردمِ با ادبی تربیت شده اند؟ زدنِ این حرف ها از روی ناآگاهی ست.

پاسخ دادن

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

سینمای خانگی من – نقد و بررسی فیلم